τι να σου κανω ρε φιλε: δεν εισαι δα κι ο Σαββοπουλος…Είναι ένα τραγουδάκι του κορυφαίου Αμερικάνου φολκίστα Phil Ochs. Αν τα ’60ς είναι για σας μια terra incognita είναι μάλλον απίθανο να σας λέει κάτι τ’όνομά του.

Απ’την άλλη βέβαια το φταίξιμο δεν είναι όλο δικό σας μια και από τα Αμερικάνικα ’60ς ξέρουμε πάρα πολλά πράγματα, από κάθε άποψη. Και σε ότι έχει να κάνει με την φολκ μουσική -τη «λαϊκή» μουσική, η τη μουσική διαμαρτυρίας όπως τελικά καθιερώθηκε  – τα ονόματα του Dylan και της Joan Baez είναι μάλλον πασίγνωστα. Θα έλεγε κανείς ότι αυτοί οι δυο ως καλλιτέχνες αρκούν για να συνοψίσουν μια έντονη, κινηματικά και από άλλες απόψεις, περίοδο . Στ’αλήθεια αρκούν;   Μπα….

Ο Phil Ochs  είναι ο ΜΟΝΟΣ απ’όλους τους παραπάνω -κι εννοείται από τους folk καλλιτέχνες της γενιάς του-   που υπήρξε αριστερός,   με την έννοια ότι κατήγγειλε απ’τ’αριστερά την πολιτική των ΗΠΑ, όχι με την έννοια ότι ήταν ενάντια στους Ρεπουμπλικάνους π.χ. Τραγουδάει τραγούδια λαϊκά, τραγούδια ενάντια στον πόλεμο -πρώτος βγαίνει να καταγγείλει το βρώμικο πόλεμο του Βιετναμ -τραγουδά για απεργούς, τραγουδά για τους νέγρους και της γης τους κολασμένους. Αυτός είναι κι ο βασικός λόγος που για πάρτη του καμμιά ταινία δε γύρισε το Hollywood.

 Η αλήθεια είναι ότι σκόπευα – και σκοπεύω -να γράψω κάτι περισσότερο γι’αυτόν αλλά είναι η ρημάδα η επικαιρότητα που δεν σ’αφήνει ν’αγιάσεις ενίοτε.

Οπότε σκέφτηκα να σας κάνω μια πρώτη γνωριμία με τον μεγάλο, και να κάνω και πλάκα στο ΣΥΡΙΖΑ, μέρες πού’ ναι και τα καρναβάλια έχουν την τιμητική τους (  🙂  καλά..αν είστε φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ μην το παίρνετε και τόσο τοις μετρητοίς αυτό..) .

Το κομμάτι λέγεται «Love Me Love Me I’m Liberal» , και βασικά ειρωνεύεται όλους όσους «συγκινούνται» και «ευαισθητοποιούνται» με την πραγματικότητα του καπιταλισμού  – αλλά τη σκέψη τους (και τη μη δράση τους)  τη φτάνουν μέχρι ενός σημείου, για την ακρίβεια μέχρι την κάλπη που θα το ρίξουν υπέρ ενός «νέου κι άφθαρτου» προσώπου,  μην τυχόν και χαλάσουν το γουικ –  εντ τους…  

   

I cried when they shot Medgar Evers
Tears ran down my spine
I cried when they shot Mr. Kennedy
As though I’d lost a father of mine
But Malcolm X got what was coming
He got what he asked for this time
So love me, love me, love me, I’m a liberal

I go to civil rights rallies
And I put down the old D.A.R.
I love Harry and Sidney and Sammy
I hope every colored boy becomes a star
But don’t talk about revolution
That’s going a little bit too far
So love me, love me, love me, I’m a liberal

I cheered when Humphrey was chosen
My faith in the system restored
I’m glad the commies were thrown out
of the A.F.L. C.I.O. board
I love Puerto Ricans and Negros
as long as they don’t move next door
So love me, love me, love me, I’m a liberal

The people of old Mississippi
Should all hang their heads in shame
I can’t understand how their minds work
What’s the matter don’t they watch Les Crain?
But if you ask me to bus my children
I hope the cops take down your name
So love me, love me, love me, I’m a liberal

I read New Republic and Nation
I’ve learned to take every view
You know, I’ve memorized Lerner and Golden
I feel like I’m almost a Jew
But when it comes to times like Korea
There’s no one more red, white and blue
So love me, love me, love me, I’m a liberal

I vote for the Democratic Party
They want the U.N. to be strong
I go to all the Pete Seeger concerts
He sure gets me singing those songs
I’ll send all the money you ask for
But don’t ask me to come on along
So love me, love me, love me, I’m a liberal

Once I was young and impulsive
I wore every conceivable pin
Even went to the socialist meetings
Learned all the old union hymns
But I’ve grown older and wiser
And that’s why I’m turning you in
So love me, love me, love me, I’m a liberal

(βαριέμαι να μεταφράζω…).

Απλά να ξεκαθαρίσω, ότι το κομμάτι είναι γραμμένο τη δεκαετία του ’60 και οι αναφορές του αφορούν πρόσωπα εκείνης της εποχής. Είναι όμως αρκετά σαφής η ειρωνία με την οποία αντιμετωπίζει τους κάλπηδες «αριστερούς» υποστηριχτές της βαρβαρότητας, και that’s my point exactly. Επίσης να ξεκαθαρίσω κάτι ακόμα: η «αφιέρωση» στους φαν του Αλέξη, επιβάλλεται από την επικαιρότητα. Ο χώρος που εφράζει ο Αλέξης -όπως μας λέει η δημοσκόπηση για την οποία υπάρχει λινκ πιο πάνω -είναι ακριβώς ο χώρος που χλευάζει το τραγούδι. Αν αύριο ο κόσμος αυτός πάει στο ΠαΣοΚ π.χ. θα το ξαναανεβάσω για τους φαν του Γιωργάκη . Εντάξει;

(Γενικώς παιδιά δεν θέλω να υπάρχουν παράπονα…)