μια πολύτιμη συσκευή για να μη τρώτε παπάΒασικά το θέμα είναι σοβαρό: ΜΗΝ μένετε σπίτι. Ή, αν μείνετε , φροντίστε να κάνετε κάτι. (Αν μείνετε μόνος. Ή μόνη.Γι’αυτό το ενδεχόμενο μιλάω.)Ήτοι, και όλως ενδειχτικά: διαβάστε κάτι, δείτε καμιά ταινία, ακούστε κανά δισκάκι ( το «suddenly comes..» των Closer είναι μια καλή επιλογή), φροντίστε τους ηλικιωμένους γείτονες, μάθετε να μαγειρεύετε, καθαρίστε τα πιάτα, κοιμηθείτε. Πάντως ΜΗΝ repeat ΜΗΝ κάνετε τη μαλακία να ανοίξετε τηλεόραση σε εκπομπές τύπου οι Πύλες του Ανεξήγητου, του Ανεκδιήγητου ή/και του Απανδόκευτου. Μιλάμε θα φωλιάσουν στο κεφάλι σας μηρμύγκια που κατατρώγουν τα εγκεφαλικά κύτταρα. Θα μετατραπείτε σε ψηφοφόρο του ΛΑΟΣ, θα αρχίστε να ψάχνετε αποκρυφιστικά σύμβολα στα καπάκια των βώθρωνε, θα φοράτε κοτλέ κοστούμια με γυαλιστερά μωβ πουλόβερ, θα σας πέσουν τα μαλλιά ολούθε εκτός από τα πλάγια αριστερά του κεφαλιού, οπότε και για να γεμίσετε την καράφλα θα τα αφήνετε ακούρευτα δυο χρόνια για να τα απλώνετε με φάλτσο πάνω στο κρανίο.You have been warned!

Είδα πριν κάτι μέρες μια τέτοια εκπομπή. (..ήμουν κομμάτια βασικά και κουτουλούσα,και δεν με πέρασε απ’το μυαλό τίποτ’άλλο για να κάνω). Εκπομπή που «ανέλυε» την Ατλαντίδα. «Ανέλυε» τρίχες κατσαρές, διάφοροι εκεί περίεργοι, ενορχηστρωμένοι από έγκριτο δημοσιογράφο έλεγαν ό,τι τους κατέβαινε στην κράνα μιλάμε.Τα πάντα όλα δηλαδή: ότι η Ατλαντίδα ήταν μια πανίσχυρη αυτοκρατορία που πολέμησε με τους Έλληνες το 9000 π.Χ. Ότι ήταν τόσο ανεπτυγμένοι που χρησιμοποιούσαν πυρηνικά όπλα. Ότι , προφανώς, για να έχουν πυρηνικά όπλα παναπεί δεν ήταν από αυτό το πλανήτη αλλά εξωγήινοι. Ότι όλοι αυτοί οι εξωγήινοι τα έκαναν όλα στάχτη και μπούρμπερη στον πλανήτη, αλλά όλο και κάποιοι γλίτωσαν οι οποίοι στη συνέχεια εφτιαξάν τους αρχαίους πολιτισμούς οι οποίοι επίσης είχαν «μυστηριώδεις» δυνάμεις τις οποίες ωστόσο -εδώ είναι το ζουμί -οι κακοί (απροσδιόριστοι σκοτεινοί τύποι) μας τις κρύβουν (δηλ. όχι από μένα και σας, αλλά από τους «ερευνητές» αυτούς οι οποίοι ωστόσο μελετώντας «κρυμμένα» κείμενα που οι ίδιοι αποκρυπτογράφησαν μας αποκαλύπτουν την αλήθεια) για να μας κρατάν υποταγμένους. (Σε τί;).Ότι τέλος, αυτοί οι τύποι ναι μεν, έφτιαξαν εκεί πέρα μια πυρηνική καταστροφή αλλά επέζησαν αυτής μπαίνοντας σε διαστημόπλοια τα οποία από τότε επισκέπτονται τον πλανήτη (και είναι τα U.F.O.).Kαι, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, ήταν πολύ μυστήριοι τύποι και γνώριζαν πολλά απ’αυτά διότι έφτιαξαν τις Πυραμίδες μ’ένα τέτοιο τρόπο που να φαίνονται από ψηλά και ίσως να είναι πρωτόγονοι διαστημικοί σταθμοί. Τί ίσως δηλαδή, μάλλον. Τί μάλλον στάνταρ (ρε τα πάντα όλα λέμε!)

Ο παρουσιαστής βοηθιέται από δυο τσακάλια δημοσιογράφους(..καλά δεν είμαι και στην Επιτροπή Μητρώου της ΕΣΗΕΑ εκεί, δεν μπορώ να σας το βεβαιώσω..), οι οποίοι κάνουν καίριες παρατηρήσεις. Π.χ. βγαίνει κανάς καθηγητής Πανεπιστημίου εκεί τρέμοντας από τους μεγατόνους συσσωρευμένης ηλιθιότητας να πεί κάτι , με στοιχειώδη συνέπεια στην επιστήμη του δηλαδή, και τον βάζουν στη θέση του:»μα, ο κύριος Τάδε έχει κάνει δεκαετίες έρευνες το λέει αυτό με στοιχεία». Στοιχεία του τύπου «Μα γιατί άραγε τον Ωκεανό βαφτίσανε οι αρχαίοι Ατλαντικό» και τέτοια. Ή γιατί αν διαιρέσεις το ύψος της Πυραμίδας της γκίζας με την απόσταση από το φεγγάρι βγάζεις έναν άρτιο αριθμό.Ή, γιατί να φτιάχνουν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πυραμίδες και όχι ξερωγώ κύκλους.

Μιλάμε για τεκμηρίωση όχι μπαρμπούτσαλα..

Τώρα να σας πω την αλήθεια μπροστά δεν ήμουνα. Μπορεί κάποτε εξωγήινοι να έκαναν πυρηνικό πόλεμο στη Γη. Ή μπορεί οι αρχαίοι Έλληνες να ήταν εξωγήινοι. Ή μπορεί η Μαρία η Μαγδαληνή να είναι θαμμένη στο υπόγειο του μουσείου του Λούβρου (από άλλο άνέκδοτο αυτό), ο μαρμαρωμένος βασιλιάς να είναι θαμμένος στην ΑγιαΣοφιά και να περιμένει να αναστηθεί και ο Έλβις να ζει σ’ένα χαμπουργκεράδικο στη Witchita του Kansas.

Βασικά στην ανακριτική υπάρχει μια αρχή. Παλιά όσο και οι πυραμίδες της Αιγύπτου -να μη σας πω και πιο παλιά απ’το Χαμμουραμπί το Βαβυλώνιο εκεί που νομοθέτησε πρώτος. Και άρα πρώτος, λέω εγώ, θα έφτιαξε αστυνομία. Ότι η πιο λογική εξήγηση για ένα έγκλημα είναι κι η πιο πιθανή. (Ναι, σαφώς, υπάρχουν και δικαστικές πλάνες και τέτοια, μιλάμε για το σύνηθες). Μ’άλλα λόγια αν κάποιος που του χρώσταγε λεφτά ο R5 βρέθηκε πυροβολημένος πρώτος ύποπτος είναι ο R5. Αν τυχαίνει και ξέρει σκοποβολή είναι αρκετά πιθανό. Αν δεν εξηγεί πού ήταν όταν έγινε το κάκό, ακόμα πιο πιθανό. Αν μια σειρά ακόμα τεκμήρια επιβεβαιωθούν (βαλλιστικές και τέτοια) δεν χωρά συζήτηση.

Παναπεί: οι αρχαίοι Αιγύπτιοι έφτιαχναν πυραμίδες. Τεράστιες σε όγκο με πολυδάπανη – και εξαιρετικά δύσκολη -μεταφορά και επίσης πολυδάπανη και εξαιρετικά δύσκολη κατασκευή. Πράγματι, αν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι έδιναν στην «Ραμσής και Υιοι Κατασκευαστική Ο.Ε.» την εργολαβία ούτε στα μπετά δεν θά’φταναν. Μήπως ήταν εξωγήινοι με μυστικές γνώσεις και μαγικές δυνάμεις; Ή μήπως ήταν δυνατό κράτος, έπιαναν χιλιάδες σκλάβους και τους έβαζαν να χτίζουν θεώρατα κτίρια; Χωρίς να τους νοιάζει αν ζήσουν ή αν πεθάνουν οι σκλάβοι -διότι σκλάβοι ήταν ας πρόσεχαν;

Και μήπως έφτιαχναν πυραμίδες γιατί οι φύσει πυραμιδοειδείς αμμόλοφοι της ερήμου ήταν ο μόνος τεράστιος όγκος που αντίκρυζαν; Και μήπως βγαίνει ένας αριθμός διαιρώντας την απόσταση γης -φεγγαριού επειδή αυτή είναι η ιδιότητα της διαίρεσης -να βγάζει αποτέλεσμα; Και υπάρχουν άπειρες δυνατές διαιρέσεις που συμπίπτουν με άπειρες δυνατές αποστάσεις;  

Προφανώς ε;

Όλος αυτός ο μηχανισμός αποβλάκωσης που αποσκοπεί μου λέτε; Μόνο σε νούμερα τηλεθέασης και τέτοια; Ρε εδώ μιλάμε καταργείται η σχέση αιτίου -αιτιατού: ό,τι βλέπουμε δεν προέκυψε με μια λογική -μαθηματική αλληλουχία αλλά με εξωγήινους, λαιστρυγόνες, κύκλωπες. Γενικώς ό,τι σου κατέβει πες το -δεν υπάρχει πρόβλημα θα σε «νομιμοποιήσουμε» σαν «εναλλαχτικό ερευνητή». Οι θρησκείες είναι απίστευτα σοβαρότερες από κάτι τέτοιους.

Και ρε σεις, ήμαρτον, είναι τυχαίο ότι ο Άδωνις, ο Βελόπουλος κλπ. έχουν εκδοτικά που πουλάνε αυτά ακριβώς τα παραμύθια; Φτιάχνουν βλάκες για να τους ψηφίζουν, αυτό πιστεύω εγώ.

Έλα όμως που δεν είναι τόσο απλό. Γιατί αύριο ο ΛΑΟΣ μπορεί να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη -που λέει και η Παλιά Διαθήκη, άλλο μυστικιστικό κείμενο (τί με περάσατε δηλαδή..). Αλλά τα βιασμένα μυαλά μένουν. Δεν χρειάζεται να υπάρχει πολιτικός φορέας που να στεγάζει τον ανορθολογισμό. Αρκεί να σκέφτονται οι άνθρωποι παράλογα: αν πιστεύεις ότι οι αρχαίοι έλληνες ήταν εξωγήινοι  -επειδή..έτσι – πιστεύεις τα πάντα. Γενικώς ,δεν πιστεύεις ότι σε παίρνει να κάνεις τίποτα σε τούτη την κοινωνία. Κι αν αμα λάχει τα πράγματα ζορίζουν τρέχεις να βρεις τον οποιοδήποτε σαχλαμάρα φωνάζει περισσότερο για να νιώσεις ασφάλεια. «Τρόμος και αθλιότητα του Τρίτου Ραϊχ» φάση  – και δεν είναι απαραίτητες οι σβάστικες εν προκειμένω, απλά να κρατάς σφιχτά το τηλεκοντρόλ στο χέρι. Και νά’σαι φρόνιμος γενικώς.

Αλλά εντάξει. Κλείστε την τηλεόραση κι όλα μια χαρά θα πάνε. Πάτε να μάθετε τανγκο -πέφτουν οι γκόμενες πιο στάνταρ κι απ’τον Ίβιτς όταν τον κοιτάει ο αντίπαλος.

zei

To συγκλονιστικό αυτό ντοκουμέντο, φέρνει στο φως ο ακοίμητος R5, διότι έκρινε πως ΤΩΡΑ είναι η ώρα γι’αγώνα και για ζωή.

Όπως πολύ καλά διακρίνετε ο σ. είναι θαλερός και βαθειά σκεφτικός για την πορεία της πολυκύμαντης ταξικής πάλης.Πέλαγος η αντίθεση της στοχοπροσηλωμένης του όψης με την κοιμισμένη οπορτουνίστρια (τί θά’ναι δηλαδή;) δεξιά του – πάντα δεξιά κινιούνται οι οπορτούνες..

Τα ρετάλια της ταξικής πάλης, οι λογιών λογιών ριψάσπιδες και προσκυνημένοι , μπορούν να κοιμούνται ανήσυχοι: ο σ. Ι.Β. είναι εδώ.

dianarigg1..είναι αυτή. Όπως ίσως θυμάστε κατάφερε να την παντρευτεί ο JB φορώντας σκωτσέζικο κιλτ – φούστα στα καθ’ημάς -σε μια εξόχως συμβολική ενέργεια.

Σε μια εξόχως συμβολική εξέλιξη επίσης δολοφονήθηκε (ως γυναίκα του JB πάντα) και τα πράγματα μπήκαν στη θέση τους.

Επίσης μού΄ρχονται κανά εκατομμύριο λέξεις αλλά δεν μπορώ να βάλω κάτω στο χαρτί παραπάνω από καμιά εξηνταριά (..πάντως ας είμαστε ειλικρινείς: ελάχιστοι φτάσατε να διαβάζετε ως εδώ όπως και νά’χει..)

ο αδίσταχτος κομμουνιστοσυμμορίτης Trumbo λίγο πριν φάει μωρά κατ'εντολή του Στάλιν..

Νομίζω ότι ο Dalton Trumbo πρέπει να είναι από τους γνωστότερους Αμερικάνους συγγραφείς που μπήκαν στη μαύρη λίστα του χόλιγουντ κατηγορούμενοι για Αντιαμερικάνικες ενέργειες. Στην Ελλάδα τουλάχιστον σίγουρα. Το «Ο Τζόνι Πήρε Τ’Όπλο Του» είναι από τα βιβλία που βρίσκει κανείς στις  περισσότερες βιβλιοθήκες. Αντίστοιχα και η ταινία – αν και πιστεύω πως την ταινία οι περισσότεροι την γνωρίζουν από το βίντεο των Metallica για το «One» το οποίο εν πολλοίς είναι βασισμένο σε σκηνές από το φιλμ.

Ο Τrumbo οργανώθηκε στο ΚΚΗΠΑ το 1943, αν και από πολύ καιρό νωρίτερα είχε συνδέσει τη δουλειά του με το Κόμμα. Είχε αναμειχθεί στο «International Publishers» το εκδοτικό του ΚΚΗΠΑ και, μολονότι εδώ που είμαι δεν το έχω διαθέσιμο, έχω την αίσθηση πως κάποια κείμενά του από εκείνη την περίοδο έχουν δημοσιευτεί στα ελληνικά από τη Σύγχρονη Εποχή σε μια συλλογή με τ’όνομα «Αμερικάνικη Προλεταριακή Λογοτεχνία». (..δυνατός ο τίτλος, δυνατά και τα κείμενα. Αν σας μπρίζωσα και λίγο, ψάχ’τε επίσης τον Αμερικάνο συγγραφέα Τζον Φάντε ήταν κι αυτός εκεί γύρω εκείνα τα χρόνια. Όλ’αυτά στον αντίποδα του Bukowski: ο «Χανκ» βιώνει στο πετσί του τον καπιταλισμό, τον απορρίπτει αλλά με διάθεση αυτοκαταστροφική και αδιέξοδη. Ο Φάντε, ο Μαλτς, ο Λόντον, ο Ντος Πάσος εκείνης της περιόδου δένουν το καλλιτεχνικό τους όραμα και την προσωπική οπτική με την πάλη του αμερικάνικου προλεταριάτου για κάτι καλύτερο, το σοσιαλισμό. ). «Το Αμερικάνικο Προλεταριάτο παλεύει για το Σοσιαλισμό» να μια φράση που αμφιβάλλω αν την έχουμε δει καμιά φορά γραμμένη..

Εν πάσει περιπτώσει, το θέμα μου δεν είναι καθεαυτή η μαύρη λίστα. «Ξήνομαι» λίγο να πω ότι από αυτή τη λίστα πέρασε και βγήκε παλικάρι ο Jules Dassin. Παλικάρι ΔΕΝ βγήκε ο «πατριώτης» μας Elias Kazan. Επίσης ο κρετίνος Ronald Reagan και κάμποσοι άλλοι περισσότερο τίμιοι αλλά λιγότερο παλικάρια. Ο Trumbo βέβαια, λίστα ή όχι ήταν από τους πιο ταλαντούχους συγγραφείς της γενιάς του, και το γεγονός ότι δεν μπορούσε να γράφει ήταν απ’αυτές τις περιπτώσεις που λένε ότι το άδικο ούτε ο θεός ούτε ο διάολος το θέλει. Θεό στις ΗΠΑ έχουνε τα φράγκα ως γνωστόν, ο δε Διάολος διδάσκει πως όλα για τα φράγκα γίνονται. Οπότε ο δικός μας συνέχισε να γράφει με ονόματα βιτρίνες, άλλα έργα ήταν πετυχημένα άλλα όχι, κάποια στιγμή γράφει το σενάριο για το «Σπάρτακο», ταινία που παίρνει και Όσκαρ. Ο πρωταγωνιστής της Kirk Douglas «βρωμάει» πως το σενάριο το έγραψε ο Trumbo, και εν τω μεταξύ μπαίνουν τα ’60ς χιλιάδες και χιλιάδες αρχίζουν να βγαίνουν στους δρόμους, το Χόλιγουντ αναγκάζεται σε αναδίπλωση και η «μαύρη λίστα» κάποια στιγμή μπαίνει στην άκρη. Ο Trumbo κάνει στα ’71 ταινία το «Ο Τζόνι Πήρε Τ’όπλο του» και στα ’73 κάνει σενάριο για ταινία τον «Πεταλούδα».

Ο Steve McQueen εν τω μεταξύ ήταν από αλλουνού παπά ευαγγέλιο. Εν ολίγοις καμμιά σχέση με πολιτική και κομμουνισμούς.Μέσ’το μυαλό του δεν ήμουνα βέβαια, πάντως ποτέ δεν τον είδε κανείς να διαδηλώνει, ή να εκφράζεται κριτικά για την πολιτική των ΗΠΑ. Και, μιλάμε για τη δεκαετία του ’60, όταν και το παλικάρι είχε την πιο γόνιμη καλλιτεχνική του περίοδο κι αμέτρητες επιτυχίες στο ενεργητικό του. Επίσης τη δεκαετία που το μεγαλύτερο μέρος της Αμερικής ήταν στους δρόμους. Αν ο Trumbo πέρασε στην ιστορία επειδή έδειξε, στο πετσί του και με το έργο του, πως ο ιμπεριαλισμός την έννοια «δημοκρατία» την έχει για στάχτη στα μάτια και δε διστάζει να τα περάσει όλα από φωτιά και σίδερο για νά’χει το κεφάλι του ήσυχο, ο Steve πέρασε στην ιστορία για την απίστευτα cool περσόνα που έβγαζε στις ταινίες του: πονηρό χαμόγελο, «αθώο» βλέμμα, απλό ντύσιμο αδιαφορία και κυνισμός. Σ’όποιον αρέσουμε με δυο λόγια. Α, και μεγάλος ηθοποιός ε;

Ο «Πεταλούδας» τώρα, είναι η ταινία στην οποία οι  2 τους συναντήθηκαν, το 1973.  Με δυο λόγια: ο «Πεταλούδας» είναι ένας Γάλλος εγκληματίας που καταδικάστηκε για κάμποσα χρόνια φυλακή. Μολονότι η δουλειά του είναι οι ληστείες, η καταδίκη του είναι στημένη για το φόνο ενός νταβατζή. Η ποινή του δε, πρόκειται να εκτιθεί όχι σε «κανονικές φυλακές» αλλά στη Γαλλική Γουϊάνα, ήτοι στη Λατινική Αμερική, κοντά στη Βενεζουέλα. Πάνω στο πλοίο των κατάδικων γνωρίζει τον Ντεγκά, ένα διαβόητο παραχαράκτη που έχει κάνει δισ. πλαστογραφόντας ομόλογα του Γαλλικού δημοσίου τον καιρό του παγκόσμιου κραχ. Επειδή ο Πεταλούδας δεν είναι κανάς λάκης εκεί, να φάει στη μάπα το κάτεργο, τού’χει καρφωθεί η απόδραση. Επειδή επίσης χρειάζεται λεφτά την πέφτει, με την καλή έννοια στο Ντεγκά, ότι θα τον «προστατεύει» από τους διάφορους ζόρικους συγκρατούμενους άμα του «πληρώσει» την απόδραση. Ο Ντεγκά (ο Ντάστιν Χόφφμαν) συμφωνεί και η ιστορία αρχίζει.

Ύστερα από κάποιες αποτυχημένες απόπειρες να «εξαγοράσουν» την έκτιση της ποινής τους στα πιο «ήπια» κρατητήρια οι δυο τους στέλνονται σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας. Εκεί, ο Πεταλούδας οργανώνει την πρώτη απόπειρα απόδρασης, η οποία «δίνεται» από τον τύπο που πλήρωσαν για να τους βρει βάρκα. Ο δικός μας στέλνεται για δυο χρόνια σε αυστηρή απομόνωση. Είναι συγκλονιστικές οι σκηνές: ο Πεταλούδας αρχίζει σιγα σιγά να τρελλαίνεται, αρχίζει να χάνει τα δόντια του από τον υποσιτισμό, ξασπρίζει από τη συσκότιση του κελιού του.Δεν παραδίνεται ωστόσο: κάθε μέρα περπατάει τα 3 μέτρα που είναι το κελί του, μπρός πίσω και βαράει κάμψεις για να μην ατροφήσουν οι μυες. Εν τω μεταξύ, ο Ντεγκά βρίσκει τρόπο να του στέλνει ένα κομμάτι καρύδας με το συσσίτιο κάθε μέρα: αλληλεγγύη. Όταν η διετία τελειώνει, βγαίνει απ’το κελί κι ύστερα από πέντε βήματα σωριάζεται κάτω. Τον στέλνουν πίσω στο νοσοκομείο της φυλακής σηκωτό. (θυμήθηκα εδώ κάτι που είχα διαβάσει στην αυτοβιογραφία του Φλωράκη: από τη στιγμή που τον συνέλαβαν μέχρι να ανακοινώσουν τη σύλληψή του στον τύπο, οι βασανιστές του , τώρα Πλαστήρας ήταν, Παπάγος, Καραμανλής θα σας γελάσω, τον είχαν σε αυστηρή απομόνωση για κανά εξάμηνο. Στο κελί λέει, χώραγε μόνο κουλουριαστός οπότε όταν τον έβγαλαν οι μυες των ποδιών είχαν γίνει ζελές και μόνο κουβαλητός κινιόταν..).

οι ποντικοί παχαίνουν όταν τα παλικάρια σκοτώνονται

οι ποντικοί παχαίνουν όταν τα παλικάρια σκοτώνονται

Απ’το νοσοκομείο οι φίλοι βρίσκουν ένα χολυγουντιανό τρόπο να βγουν – αφού κινητοποιούν ένα συγκρατούμενο αδερφή εκεί να χαϊδευτεί με τον  συγκρατούμενο -χαφιέ. Χάνονται κάπως στη ζούγκλα, τους βοηθάει ένας περίεργος τυπάς που κυνηγά εκεί κάτι σπάνια πουλιά και παρεμπιπτόντως σκοτώνει τους κεφαλοκυνηγούς πού’χανε ξαμολυθεί από πίσω τους, και τελικά ο Πεταλούδας καταλήγει σ΄’ένα καταυλισμό ινδιάνων. Στην πρωτόγονη κομμουνιστική κοινωνία που θά’γραφε κι ο Ενγκελς. Όσο διάστημα μένει εκεί παρουσιάζεται να ζει την απόλυτη ευτυχία. Συμμετέχει στις δουλειές του κοινού νοικοκυριού, τα βρίσκει με μια μισόγυμνη Ινδιάνα, ζει τον απόλυτο παράδεισο -σε αντίθεση με την κόλαση της απομόνωσης. Οι ινδιάνοι δεν συνεννοούνται με λέξεις μαζί του κι η αλληλεγγύη που του δείχνουν είναι καθαρά ενστιχτώδικη. Κάποια στιγμή εξαφανίζονται μυστηριωδώς από τον καταυλισμό αφήνοντας για το δικό μας ένα πουγκί μαργαριτάρια: το εισιτήριό του για τον «πολιτισμένο» κόσμο.

Φτάνει σε πολιτισμένα μέρη ο Πεταλούδας, προσπαθώντας εκεί να περάσει τα σύνορα δίνει ένα μαργαριτάρι σε μια μοναχή η οποία τον παίρνει μαζί της στην άμαξά της και τον πάει ίσαμε την Ηγουμένη του Μοναστηριού της.. Εκεί ο δικός μας πάει να την ψήσει με τα μαργαριτάρια ζητώντας άσυλο και χρόνο για να βγάλει ταξιδιωτικά έγγραφα και τέτοια και να την κοπανήσει. Η ηγουμένη τον δίνει βορά στα καρακόλια και ο δικός μας καταλήγει εκ νέου στις φυλακές αυστηρής απομόνωσης, αυτή τη φορά για 5 χρόνια. Από την απομόνωση βγαίνει μισότρελλος. Δεν μπορεί να αρθρώσει καλά λέξεις, κουτσαίνει και δεν έχει πια δόντια, παρά μόνο τσιγκινα.

Το υπόλοιπο της ποινής του είναι να το εκτίσει ως «απελεύθερος» σα να λέμε, σ’ένα νησάκι από το σύμπλεγμα της Γουιάνας εκεί – σαν εξορία του τύπου, με δικό του σπιτάκι. Ξαναβρίσκει τον κολλητό του Ντεγκά, ο οποίος έχει βολευτεί κάπως με την έκτιση του υπολοίπου της ποινής. Σε μια βόλτα διαπιστώνει πως είναι δυνατό πέφτοντας από το βράχο ενός γκρεμού στη θάλασσα, κι αφού πρώτα ρίξεις  σακιά γεμάτα καρύδες, να κολυμπήσεις μ’αυτά τα αυτοσχέδια σωσσίβια μέχρι της απέναντι ακτές της Βενεζουέλας. Το προτείνει στο Ντεγκά, ο οποίος τον βοηθάει μεν, αλλά στο τέλος κωλώνει. Ύστερα από μια δοκιμή, κι αφού διαπιστώνει ότι το έβδομο κύμα είναι αυτό που θα σε σπρώξει στο πέλαγος κι όχι πάνω στα βράχια, το αποτολμάει. Κάνει το άλμα, ύστερα γαντζώνεται πάνω στη σχεδιά κι η ταινία τελειώνει με τις μισότρελλες φαφούτικες κραυγές του «Δεν μπορείτε να με κρατήστε μπάσταρδοι»..

Η ταινία είναι φιλοσοφική νομίζω κι όχι δράσης. Είναι ο λυσσώδης αγώνας για ελευθερία. Που παρακινεί, προδίδεται, επιμένει, αποτυγχάνει, επιμένει και νικάει. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Πεταλούδας αποδρά κόντρα τόσο στην καταστολή της Διεύθυνσης των φυλακών, κόντρα στις προδοσίες των διάφορων που του δίνουν το χέρι με ανταλλάγματα, κόντρα στη «φιλάνθρωπη» διάθεση της εκκλησίας, με μόνο όπλο την αλληλεγγύη.Κάποιων από τους συγκρατούμενους, των ιθαγενών, ενός ανθρώπου που επέλεξε να είναι τίμιος. Ο Πεταλούδας απέδρασε ενάντια τελικά και στη συμβιβαστική λογική του ηττημένου πια Ντεγκά, που προτίμησε το – φυλακισμένο -παρτέρι που είχε στήσει με ντοματιές.

Η ταινία είναι βασισμένη σ’ένα μυθιστόρημα. Στο βιβλίο ο Πεταλούδας παρουσιάζεται να ζει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του στη Βενεζουέλα. Η ταινία τελειώνει, με το σαλεμένο θρίαμβό του πάνω στη σχεδία. Προφανές το γιατί: αυτό που ενδιαφέρει τον Trumbo είναι να δείξει τη δικαίωση του αγώνα, την υπερνίκηση όλων των εμποδίων. Για τον Τ. ο Πεταλούδας είναι θριαμβευτής μόνος του πάνω στα κύματα, αφού και να πνιγεί τελικά θα έχει πεθάνει στην πάλη του για ελευθερία κι όχι στο κελί.

Ναι.Προσφέρεται για πολλές αναγνώσεις. Ίσως εγώ να είδα αυτό που ήθελα να δω. Ίσως οι προθέσεις του σκηνοθέτη να προδόθηκαν απ’τ’ότι η κόπια της ταινίας έπρεπε να είναι δίωρη -αν ήταν η ταινία ευρωπαϊκή μπορεί κάποιες ιδέες να αναπτύσσονταν πιο ολοκληρωμένα. Αλλά ο χαρακτήρας που έπλασε ο McQueen γίνεται δικός μας, ανήκει σ’οποιονδήποτε άνθρωπο θέλει να ελπίζει πως κάποια μέρα θα αρνηθεί να μείνει στη φυλακή του ποτίζοντας ντομάτες, υποκρινόμενος ότι όλα πάνε καλά. Και θα επιλέξει , μεταφορικό ή μη, το άλμα στο κενό.

Ο McQueen κατά τ’αλλα πρόσθεσε μια ακόμα καθηλωτική ερμηνεία – τα παραληρήματα της απομόνωσης τσακίζουν κάθε έννοια γόη που του έδιναν -και παράλληλα πρόσθεσε και κανα δυο εχθρούς στη χώρα της «ελευθερίας»: σε μια συνέντευξή του το ’75 δήλωσε ότι τον παρακολουθούσαν από τη CIA, και μάλιστα απόρησε γιατί γίνεται αυτό αφού ο ίδιος στηριζε το Nixon..Ίσως να μην μπορούσε να καταλάβει την πραγματική φυλακή που ζούσε ο Πεταλούδας. Ίσως πάλι απλά νά’θελε να κάνει τους πλάκα :»Δεν μπορείτε να με κρατήστε μπάσταρδοι..»

Το κομμάτι των Pogues αναφέρεται σε μια τέτοια φυλακή. Οι Ιρλανδοί punks της λαϊκής μουσικής που στήριζαν τον αγώνα του IRA κατά τα ζόρικα χρόνια της Thatcher – ίσως ο Shane McGowan να γραψε τους στίχους στο διάλειμμα της ταινίας..

που βρισκεται; Τώρα που το Euro τελείωσε,

 (εεεε..ωωωωωωω….τους ρίξαμε τους Γερμανοί segunda division)

βαθειές σκέψεις – και πυκνοί καπνοί – με συνεπήραν στη θερινή (μου)παραζάλη. Διότι, κάθησα και σκέφτηκα, και είδα ότι:

α. Οι περιγραφές των αγώνων ήταν βαρετές. Σ’αυτό το οδυνηρό συμπέρασμα κατέληξα ένεκα που πλείστες όσες φορές αισθανόμουν κυριολεχτικά φτερό στον άνεμο του ενενηνταλέπτου. Έβρεχε έξω από το γήπεδο, έβρεχε και μέσα στο γήπεδο αλλά ούτε ένας φωστήρας δεν βρέθηκε να μας ενημερώσει -να γίνουμε κοινωνοί ρε αδερφέ.. Πώς το λένε: ο σωστός ερμηνευτής δε σε βάζει στο κλίμα του τραγουδιού; Έτσι κι ο σωστός εκφωνητής.Αυτή είναι η δουλειά του, εν τέλει γι’αυτό πληρώνω εγώ (ΕΓΩ!) ο φορολογούμενος Έλληνας.

β. Οι εκφωνητές ήταν ανιστόρητοι. Δηλαδή τώρα είναι δυνατόν; Να παίζει η Πορτογαλία και να μη μιλάει ΕΝΑΣ (ένας ρε σεις..) για τον Εουσέμπιο, ή έστω το Ζαϊμ Πατσέκο; Να μη θυμηθεί κανένας το πάντσερ Αουγκεντάλερ – ρε ακόμα και τη λέξη «πάντσερ» με το σταγονόμετρο την είχαν, τι διάλο ασφαλιστικά τους κάνανε; Να παίζει η Ιταλία και να μη θυμηθούμε το Γκαετάνο Σιρέα ή το Ντίνο Τζοφ;

γ. Πλέρια έλλειψη ποδοσφαιρικής μόρφωσης. Ακούσ’τε να δείτε: «μορφωμένος» είναι αυτός που θα σου πει τί νούμερο τάπες φοράει ο Torres. Όχι το πού θα πάρει μεταγραφή. Επίσης μορφωμένος είναι αυτός που θα σε μάθει για την θρυλική πορεία της Aston Villa (to ’80 πρωτάθλημα Β’ Εθνικής, το ’81 Α’ Εθνικής και το ’82 Κύπελλο Πρωταθλητριών – εγώ τα ξέρω γιατί προσέχω στο μάθημα!), και μάλιστα όχι όταν παίζει η Αγγλία, που είναι εύκολο, αλλά στο Ολλανδία -Ρωσία ξερωγώ  (ναι ρε, γιατί όταν σου ρίχνουν πληροφορίες, δεν τις αφομοιώνεις άμα είσαι στην τσίτα, μυαλό θέλει;). Τί είναι ο εκφωνητής; Μια σύγχρονη εκδοχή του δάσκαλου του γένους τολμώ να πω ( ..σάμπως θα μου κάνει μήνυση κανένας;) που στα σκοτεινά χρόνια του ίντερνετ λειτουργεί το κρυφό σχολειό της απαγορευμένης γνώσης.

δ. Παντελής έλλειψη λογοτεχνικού οίστρου. Μια και δυο ήταν οι ομάδες που ξεχύνονταν σαν εμετός στην αντεπίθεση; Ένας και δυο οι χαλκέντεροι αμυντικοί; Ή μόνο ο Τσεχ είναι θηρίο κάτω απ’τα γκολποστ;

Θα μπορούσα να γράφω με τις ώρες –και το ξέρετε. Δυστυχώς οι υπεράνω έντεχνες εξυπνάδες των νεοπαγών φίλων της μπάλλας, οι «απαιτήσεις» των και-καλά-μορφωμένων έχουν ρίξει το επίπεδο της μετάδοσης τρίτο υπόγειο, μέσ’την υγρασία και τα ποντίκια. Μας έχει σαρώσει ο εκσυγχρονισμός σύντροφοι και φίλοι, δημοκράτες πολίτες, Έλληνες πατριώτες. Σε λίγο θα βάλουν στην Ακρόπολη τη σημαία της Κίνας μόνο αυτό σας λέω.

( Υ.Γ. Και βέβαια την κατάσταση δεν τη σώζει ο μέγιστος Θεοφιλόπουλος που μας έμαθε ότι «αυτό είναι το ποδόσφαιρο: δύο ομάδες παίζουν!». Αν και ήταν όντως ο μόνος διασωθείς απ’το ναυάγιο )    

Υπογράφ’τε ΤΩΡΑ την έκκληση του τίτλου. Σκεφτείτε το αύριο και το μέλλον των παιδιών μας – η κατάσταση δεν είναι ανησυχητική: είν’ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ!

βοήθειά μας Τα πράματα είναι απλά. Είμαι κολλίγα γιός, απ’τα κατσικοχώρια της Σικελίας, μαύρος σαν τον Οθέλλο και με ταλέντο που χωρά στο μάτι μιας βελόνας. Επίσης τη σπάω άσχημα στις γκομενίστες που βλέπουν μπάλλα επειδής ειν’ωραίος ο Ντελ Πιέρο.

Αλλά μπάλλα σημαίνει κλωτσά. Και κυνήγι. Και τζαρτζάρισμα. Και ροχάλα στο χόρτο. Αν δεν σκοτωθώ και δεν σκοτώσω εγώ η μπάλλα δεν θα φτάσει ποτέ στα πόδια του φλώρου για να κάνει το τακουνάκι και να σας πουλήσουν τα Γιούρα, Μουντιάλ, τσαμπιονλιγκ και ξερωγώ. Γκέγκε;

Μ’έχουν βάλει στο μάτι τα φασιστάκια στο Μιλάνο -όπου κι αν παίζω δηλαδή – και με κράζουνε: «τερόνε». Ότι ζω στο χώμα ξερωγώ. Εγώ και καμιά εικοσάρα εκατομμύρια Ιταλοί λέω, και κάμποσα δισεκατομμύρια άλλοι που τους θυμούνται στα διαφημιστικά της κόκα κόλα οι εταιρίες κι οι εφημερίδες κι η FIFA A.E. , τα καρκινάκια του πλανήτη οι σκατοκαριόλες.  » (Ε, εντάξει… το «λαϊκό άθλημα» πουλάει καλύτερα )

Για κάτι τέτοιους βλέπουμε μπάλλα εμείς στο R5. Σιγά μην ασχολιόμαστε με θεαματικές φάσεις, κεφαλιές , 4- 4- 2 με ρόμβο και κλάϊν μάιν.

Αγιασθήτω τ’όνομά σου ελθέτω η βασιλεία σου

(τί σούρσιμο ήταν αυτό των Ιταλών χτες.. )