Ιουνίου 2009


Απίστευτο.

Όχι ότι την έκανε. Αλλά ότι την έκανε τώρα. (Έχει ώρα που την κάνεις θα μου πείτε? Μπα. όπως κάτσει. Γενικώς όπως κάτσει είναι)

Γκαντεμιά θέλω να πω. Έπεσε πάνω στου Μάϊκλ τη θανή λέμε, πού να δει το φως των νιουζρουμ η είδηση για το δικό του χαμό.

Δεν μ’ενδιαφέρει αν ήταν σημαντικός σαν καλλιτέχνης. Δεν μ’ενδιαφέρει αν τον ξέρουν πολλοί ή λίγοι. Δεν μ’ενδιαφέρει να σας πω γιατί είναι σημαντικός για πάρτη μου. Δεν μ’ενδιαφέρει αν σας καίγεται ή όχι καρφάκι για το rock’n’roll. Δεν μ’ενδιαφέρει αν έχετε υπόψη ότι γκαράζ είναι και κάτι άSkySaxonCigaretteλλο απ’αυτό που παρκέρνουνε αμάξια.

..κάποτε ήρθε λέει για λάϊβ στη Θεσσαλονίκη. Τον παλιό γραφικό καιρό, όταν οι συναυλίες γίνονταν σε πρώην τσοντάδικα -η μάλλον σε πρώην κανονικούς κινηματογράφους που Τρίτη   – Πέμπτη παίζαν τσόντες, Σάββατα λάϊβ, Κυριακή παιδικά θέατρα. Έρχεται, λέει στους οργανωτές κάτι ότι πεινάει ξερωγώ, φεύγει από την Ολύμπου -σήμερα εκεί έχει ένα σούπερ μάρκετ, πιο φτηνά , το κλειδί στην οικονομία, θα σας γελάσω –  και χάνεται στην πόλη. Δεν υπήρχαν κινητά εκείνες τις γραφικές, προϊστορικές εποχές που τα ποτά έκαναν πεντακόσιες δραχμές και ήταν τζόνυ κόλα κυρίως, και τζην γκόρντονς, κι οι ροκαμπιλάδες άραζαν έξω από την Τράπεζα Αττικής στη Βογατσικού, και στο Λούκυ Λουκ σερβίραν μέχρι στο απέναντι μαγαζί μέσα.

Οπότε για να ψάξεις κάποιον που έχει χαθεί πρέπει να κάνεις σαφάρι. Εκτός και είσαι η αστυνομία φαντάζομαι.    

Καποια στιγμή κάποιος παίρνει τηλέφωνο στο σινεμά -τσοντάδικο -λαϊβαδικο κλπ. τά’παμε για το μέρος, το οποίο έχει μαζέψει τους ελάχιστους που συσπειρώναν οι πάλαι ποτέ Seeds – οι οποίοι σαν καλοί πελάτες ορύονται για τα λεφτά τους  πίσω και τέτοια. Παίρνει λοιπόν τηλέφωνο, «έχετε εδώ έναν… που λέει ότι τραγουδάει απόψε εκεί» και ξερωγώ, ήταν πράγματι ο Sky, και στην άλλη άκρη ιδιοχτήτης πατσατζίδικου στην πλατεία Βαρδαρίου κείμενου, όπου είχε καταφύγει ο μαν για να φάει μανιταρόσουπα. Μ-α-ν-ι-τ-α-ρ-ό-σ-ο-υ-π-α.  Σούπα με μανιτάρια.

Και μετά λέει , έπαιξε στο λάϊβ και ροκενρολλ ξερωγώ και τέτοια, και «πατημένος είναι ο πούστης» και «ψώνιο ε?» και μεγάλο κωλόπαιδο ο Κυριάκος Κούλα κι όλ’αυτά τα χθαμαλά.  

Larga vida al rock’n ‘roll.

Ίσως να έτυχε το Σάββατο να διαβάσετε αυτό . Δεν ξέρω αν το πιάνετε ακριβώς: τους έσυραν με το μηχανάκι στη μέση του χωριού.Τί φαρ ουέστ και τέτοια, η πραγματικότητα είναι πάντα πολύ πιο βάρβαρη από ταινίες και μυθοπλασία.Ας πει κάποιος ότι «λαϊκίζουμε», ότι πρόκ

έλληνες μετανάστες έτοιμοι να ρημάξουν τις περιουσίες νοικοκυραίων στα Ευρώπας και τας Αμερικάς

έλληνες μετανάστες έτοιμοι να ρημάξουν τις περιουσίες νοικοκυραίων στα Ευρώπας και τας Αμερικάς

ειται για «μεμονωμένο περιστατικό» κλπ. («μεμονωμένο περιστατικό» στη Μανωλάδα του προηγούμενου, γνωστού μεμονωμένου περιστατικού, για να μην ξεχνιόμαστε..).Μ ‘όσα προτείνονται τα πράγματα πρόκειται να γίνουν πολύ χειρότερα, και πολύ πιο εκτεταμένα γεωγραφικά, και τότε θ’αρχίσει πάλι το γνωστό τελειωμένο χαφιεδοτόμαρο της «πολυκατοικίας» να απαιτεί ανασύσταση των Ταγμάτων Ασφαλείας ή..απλά το στρατό στους δρόμους.

Κατεβείτε στους δρόμους, φωνάχ’τε, μπάτε στα συνδικάτα, παλέψτε για την ταξική γραμμή τους, απομονώστε τα αστικά κόμματα και τα δεκανίκιά τους, χτυπάτε τους προβοκάτορες, χτυπάτε τον καπιταλισμό και το κεφάλαιο όπου τους βρίσκετε, να τους φέρουμε τούμπα να σταματήσει η βαρβαρότητα!

(το παρακάτω είναι αυτολεξεί η προκήρυξη της Νέας Αγωνιστικής Κίνησης Δικηγόρων στη Θεσσαλονίκη..)

Την Τρίτη 23.6.2009 εισάγεται στο θερινό τμήμα της βουλής για ψήφιση το πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης με τίτλο “Μεταρρυθμίσεις στην οργάνωση της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας, στη θεραπευτική μεταχείριση χρηστών ναρκωτικών ουσιών και άλλες διατάξεις”. Πρόκειται για το ν/σ που είναι περισσότερο γνωστό για την ποινικοποίηση της κουκούλας και την επαναφορά του αυτεπάγγελτου της περιύβρισης αρχής, ρυθμίσεις για τις οποίες ήδη έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους μια σειρά Δικηγορικοί Σύλλογοι καθώς και η ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων.

Το βράδυ της προηγούμενης Πέμπτης 18.6.2009, η κυβέρνηση κατέθεσε τροπολογίες που αφορούν τους μετανάστες και κινούνται στο πνεύμα εξόντωσης των μεταναστών, φυλάκισής τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και απέλασης, καταπάτησης των στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων τους και καταστολής ενός προβλήματος με βαθύτερες διεθνείς, ευρωπαϊκές και εσωτερικές αιτίες που δεν αντιμετωπίζεται με κατασταλτικά μέτρα, εκτός κι αν οδηγηθούμε στην αντιδραστική και ρατσιστική άποψη ότι οι μετανάστες δεν είναι υποκείμενα δικαίου , είναι άνθρωποι χωρίς δικαιώματα. Οι τροπολογίες αυτές δε, αποδεικνύουν ότι στόχος των μέτρων και του επικίνδυνου κλίματος που έχει διαμορφωθεί τελευταία δεν είναι η αντιμετώπιση μόνο των μεταναστών χωρίς χαρτιά, των “λαθρομεταναστών” όπως τους ονομάζουν – ονομασία εμ την οποία η παράταξή μας διαφωνεί ριζικά και δεν αποδέχεται – αλλά όλων των μεταναστών. Σε τελευταία ανάλυση , στόχος των μέτρων είναι τα ίδια τα πολιτικά και συλλογικά δικαιώματα του λαού μας, ιδιαίτερα το μαζικό λαϊκό κίνημα , μέσα από τη συνεχή ποινικοποίηση της συλλογικής δράσης , αλλά ακόμα και της σκέψης (ποινικοποίηση ριζοσπαστικοποίησης και πρόκλησης σε “τρομοκρατική δράση” σε επίπεδο ΕΕ, διενέργεια ανάκρισης για τη σύνταξη και το περιεχόμενο ανακοίνωσης του συνδέσμου εμποροϋπαλλήλων της Κέρκυρας σχετικά με τις κινητοποιήσεις στα Τζάμπο).

Ειδικότερα , με τις τροπολογίες:

α. Επιχειρώντας την εξειδίκευση της έννοιας του αλλοδαπού που είναι επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη ή την ασφάλεια της χώρας, κατηγορία που επισύρει την απέλαση κάθε αλλοδαπού κι όχι μόνο του “παράνομου” ,ορίζει ότι: “ο αλλοδαπός θεωρείται επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη ή ασφάλεια ιδίως όταν σε βάρος του ασκηθεί ποινική δίωξη για αδίκημα που τιμωρείται με στερητική της ελευθερίας ποινή τουλάχιστον τριών (3) μηνών” [τροπολογία στην περ. Γ’ της παρ.1 του άρθ. 76 του ν. 3386/2005] . Δηλαδή, αρκεί η άσκηση ποινικής δίωξης, χωρίς να υπάρχει καταδικαστική απόφαση, για να απελαθεί ο μετανάστης που θα κατηγορηθεί για πολύ συνηθισμένα αδικήματα όπως η αντίσταση κατά της αρχής, η συκοφαντική δυσφήμηση και -ειδικά για τους μετανάστες -η πλαστογραφία, όπου τιμωρείται όχι μόνο εκείνος που κατάρτισε πλαστό η νοθευμένο έγγραφο αλλά και όποιος το χρησιμοποιεί εν γνώσει του.

β. Παρατείνεται σε συνολικά 12 μήνες -αντί για τρεις που ισχύει σήμερα – τη λεγόμενη διοικητική κράτηση, δηλ. τη φυλάκιση εν’ όψει απέλασης. Πρόκειται για ρύθμιση που βρίσκεται στα πλαίσια της Οδηγίας που ψήφισε πριν ένα περίπου χρόνο το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και προβλέπει μέχρι και 18μηνη φυλάκιση εν’ όψει απέλασης. Είναι επίσης γνωστό ότι η κυβέρνηση αναζητάει χώρους που θα μετατραπούν σε απέραντα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών.

γ. Μετατρέπει σε κακούργημα και θέτει εξοντωτικές ποινές κάθειρξης και υπέρογκες χρηματικές ποινές σε όσους διευκολύνουν την “παράνομη” μετανάστευση (κάθειρξη μέχρι 10 χρόνια και χρηματική ποινή τουλάχιστον 20.000 € , αντί για την ισχύουσα φυλάκιση τουλάχιστον 6 μήνες και χρηματική ποινή τουλάχιστον 3,000 €), παραβιάζοντας έτσι την αρχή της αναλογικότητας ανάμεσα στην ποινή και τη βαρύτητα της άδικης πράξης , αλλά – πολύ περισσότερο – στοχεύοντας όχι μόνο στους διακινητές και λαθρέμπορους , αλλά και σε οποιονδήποτε διευκολύνει την παράνομη είσοδο -έξοδο αλλοδαπού , ακόμα κι αν δεν προσπορίσει κάποιο οικονομικό όφελος. [Τροπολογία της παρ. 5 του άρθ.87 του ν.3386/2005, όπως συμπληρώθηκε με την παρ. 4 του άρθ. 15 του ν.3536/2007].Υπενθυμίζουμε ότι βάσει της κείμενης νομοθεσίας επιβάλλονται χρηματικά πρόστιμα ακόμη και σ’εκείνο που θα νοικιάσει σπίτι σε μετανάστη χωρίς χαρτιά.

δ. Μετατρέπει σε κακουργήματα επίσης και επιβάλλει εξοντωτικές ποινές κάθειρξης και υπέρογκες χρηματικές ποινές στους μεταφορείς (επαγγελματίες ή οδηγούς ΙΧ) μεταναστών χωρίς χαρτιά, ακόμα κι αν ενεργούν χωρίς όφελος. Συγκεκριμένα, ενώ με βάση την ισχύουσα νομοθεσία (άρθρο 88 ν.3386/2005), ο μεταφορέας που δεν ενεργεί για λόγους κερδοσκοπίας τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 1 χρόνο και χρηματική ποινή από 5,000 έως 20,000 € για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο , με την τροπολογία η ποινή μετατρέπεται σε κάθειρξη για 10 χρόνια και χρηματική ποινή 10,000 -30,000 € για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο. Καταλαβαίνει ο καθένας σε τί είδους ενέργειες “κοινωνικού αυτοματισμού” και σε ποιες λογικές “παίρνω το νόμο στα χέρια μου” μπορεί να οδηγήσει τους οδηγούς π.χ. Που περνούν από την Πάτρα στην Ιταλία η συγκεκριμένη τροπολογία , που μετατρέπει τους μεταφορείς σε κυνηγούς κεφαλών μεταναστών.

Ζητάμε να αποσυρθούν οι τροπολογίες.

Καταγγέλουμε την κυβέρνηση και όσους υποστηρίζουν τη “μηδενική ανοχή στη λαθρομετανάστευση”, δηλαδή τη μηδενική ανοχή στα δικαιώματα των μεταναστών και στις ανθρωπιστικές καταχτήσεις του πολιτισμού μας.

 

Οι συγκεκριμένες προτάσεις μας:

 

  • Να σταματήσουν οι τρομοκρατικές επιχειρήσεις σε βάρος των μεταναστών, οι φυλακίσεις μόνο και μόνο γιατί δεν έχουν χαρτιά.Να υπάρξουν ανθρώπινοι και αξιοπρεπείς χώροι φιλοξενίας μέχρι να τακτοποιηθούν και όχι στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου θα παρέχεται ιατροφαρμακευτική φροντίδα, δωρεάν σίτιση και στέγαση, διερμηνεία και νομική αρωγή για τη διατύπωση των αιτημάτων τους.

  • Νομιμοποίηση όσων ζουν κι εργάζονται στην Ελλάδα. Κατάργηση του καθεστώτος των συνεχών ανανεώσεων των αδειών διαμονής, των παραβόλων και των προστίμων. Διευκόλυνση οικογενειακής επανένωσης, ανυπακοή στη σχετική οδηγία της ΕΕ.

  • Άσυλο ή προσωρινό ανθρωπιστικό καθεστώς στους πρόσφυγες και όσους προέρχονται από χώρες ιμπεριαλιστικής κατοχής ή εμφυλίων πολέμων, κόντρα στις σχετικές οδηγίες.

  • Ταξιδιωτικά έγγραφα για όσους θέλουν να πάνε σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ – ανυπακοή στο Δουβλίνο

  • Κοινωνικά, δημοκρατικά και πολιτικά δικαιώματα στους μετανάστες. Να πάψουν τα προσκόμματα για την ίδρυση χώρων λατρείας (τζαμιά κλπ.)

  • Ειδική κρατική μέριμνα για ανήλικους πρόσφυγες και μετανάστες. Όχι στη φυλάκισή τους και στην επαναπροώθηση.

  • Εγγραφή στα δημοτολόγια των παιδιών μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα. Νομιμοποίηση χωρίς όρους και περιορισμούς όσων παιδιών ενηλικιώνονται. Ιθαγένεια με ενηλικίωση για όσους το επιθυμούν.

  • Όχι στα νέα μέτρα παραπέρα στρατιωτικοποίησης των συνόρων και ανάεθσης της φρούρησής τους στους μηχανισμούς της ΕΕ (FRONTEX, Ευρωπαϊκό Σύστημα Επιτήρησης των συνόρων).

  • Απειθαρχία -ανυπακοή σε Οδηγίες και Κανονισμούς που έχουν δημιουργήσει και οξύνουν παραπέρα το πρόβλημα.

Κάποια πράγματα τα είχαμε ξαναγράψει την περίοδο της Μανωλάδας, σχετικά με το ποιοι είναι οι μηχανισμοί που δουλεύουν για να κρατάν στην ομηρία της παρανομίας και της ζωής χωρίς δικαιώματα  δεκάδες χιλιάδες εξαθλιωμένους ανθρώπους.Κρατικοί είναι, αν βαριέστε να κλικάρετε.

Αν θυμάστε, όταν ήρθαν στο φως τα γεγονότα στη Μανωλάδα, ο αστικός τύπος,ηλεκτρονικός και έντυπος,  τα αστικά κόμματα κλπ. «έφριξαν» με την κατάσταση, με τον τρόπο που ορισμένοι συμπολίτες μας αντιμετωπίζουν το θέμα , με το ρατσισμό που εκκολάπτεται (αλήθεια…το ξέρετε ότι η καλλιέργεια κλίματος ξενοφοβίας και ρατσισμού διώκεται αυτεπάγγελτα? Δεν κάνω πλάκα καθόλου…) κι άλλα τέτοια πολιτισμένα. Σήμερα απ’αφορμή την ύποπτη -τουλάχιστον – τροπή που πήραν τα πράγματα σε μια γειτονιά της Αθήνας το κλίμα στην «κοινή γνώμη» μας παρουσιάζεται διαφορετικό: τί σκοπέυετε να κάνετε ΕΔΩ και ΤΩΡΑ ρώταγαν τον Παυλόπουλο στο ΜΕΓΚΑ πριν λίγα

αλληλεγγύη και ταξικός αγώνας ρε...

αλληλεγγύη και ταξικός αγώνας ρε...

 λεπτά..»Θ’αυξήσουμε τις επιχειρήσεις -σκούπα, θ’ανοίξουμε νέα «κέντρα υποδοχής», θα ενισχύσουμε τη λειτουργία των ήδη υπαρχόντων, θα πάρουμε λεφτά από την ΕΕ για να διαχειριστούμε το ζήτημα…». Άμα είσαι υπουργός το εύκολο είναι τα «θα» βέβαια, αλλά στην προκειμένη περίπτωση τα πράγματα είναι ακόμα πιο εύκολα: διψασμένοι για μπάτσους -στρατόπεδα συγκέντρωσης -στρατους στο δρόμο κι έτσι δημοσιογράφοι δίνουν πάσα στον υπουργό για να μας πει τα ίδια, πιο στρογγυλεμένα και υπουργίστικα σαφώς. Άρα θα ξαμολήσουμε όλη την καταστολή μας στους αλλοδαπούς που στερούνται προβλεπόμενα νομιμοποιητικά έγγραφα…και?

ΚΑΙ?

Πρώτη ερώτηση: πόσοι έλληνες έχουν χάσει τις δουλειές τους από τους αλλοδαπούς? Αν όχι κανένας ελάχιστοι. Στα εργοστάσια της Ναουσας, του Κιλκίς ή της Θεσσαλονίκης που έκλεισαν τα τελευταία χρόνια δεν δουλεύαν αλλοδαποί. Έλληνες δουλεύαν. Και όσοι απολύονται στις βιομηχανίες δεν απολύονται με κριτήριο αν είναι ‘Ελληνες ή όχι. Επίσης στις οικοδομές: όταν γίνονταν οι ολυμπιακοί είχε πήξει στον οικοδόμο η Αθήνα, ανεξαρτήτως χώρας προέλευσης. Σήμερα με την οικοδομή στο λιμιτ ντάουν δεκαετίας δεν βρίσκουν δουλειά ούτε οι ξένοι ούτε οι έλληνες. Στα δε χωράφια, φρόντισε το κράτος ώστε οι εργάτες γης να βγουν από το ΙΚΑ, να μπουν στον ΟΓΑ, να απαλλαχτούν από εργοδοτικές εισφορές οι κτηματίες, και να κονομάνε και από αυτή τη μπάντα. Μόνο στα καράβια ενισχύθηκαν τα αλλοδαπά πληρώματα σε βάρος των ελληνικών -μόνο που αυτό ήταν κόλπο των εφοπλιστών εδώ και τρεις και τέσσερις δεκαετίες, αφήστε που αυτοί δεν ζουν απαραίτητα στη χώρα  – συμφερόντων του εφοπλιστή.

Δεύτερη ερώτηση:υπάρχει ζήτημα εγκληματικότητας; Ναι. Όπου η εγκληματικότητα γεννιέται κυρίως στο περιθώριο. Και όπου περιθώριο, οτιδήποτε δεν είναι καταγεγραμμένο, έτσι? Δεν έχει διεύθυνση, ΑΦΜ, ταυτότητα κλπ. (λέμε τώρα…γιατί ο Ντίλλινγκερ είχε απ’όλα, όπως κι ο Κοσκωτάς..). Γιατί λοιπόν δεν νομιμοποιούνται όλοι; Θα βρίσκουν δουλειά, θα πηγαίνουν τα παιδιά τους σχολείο, θα μπαίνουν στα νοσοκομεία, θα πληρώνουν ΙΚΑ κλπ. Είναι άραγε αυτό παράλογο, και πιο λογικό να τους κυνηγάνε τα λιμενικά, κι οι «σκούπες»?

Τρίτο ερώτημα: υπάρχει ζήτημα δημόσιας υγείας; Όχι τόσο μεγάλο, κανείς δεν το ισχυρίζεται αυτό, και όχι, στον 21ο αιώνα δυσεπίλυτο: αν είναι στοιβαγμένοι οι άνθρωποι σε ερείπια ο ένας πάνω στον άλλο , είναι πιθανό να έχουμε ασθένειες. Και εδώ η λύση είναι η νομιμοποίηση, τα νοσοκομεία, η παρακολούθηση… Πιο λογικό είναι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης; (είναι βέβαια πιο φτηνό….).

Τέταρτο ερώτημα: ποια είναι η ακριβής έννοια του «προβλήματος»; Γιατί «μας» είναι πρόβλημα οι αλλοδαποί; Μας χαλάνε τη μόστρα; Δε γουστάρουμε να κυκλοφορούμε με μελαψούς ανάμεσα στα πόδια μας; Θα αλλοιωθεί το DNA της φυλής, που ως γνωστόν,είναι ανώτερο – τόσα βιβλία πουλάει ο Αδωνις κι ο Βελόπουλος σχετικά…

Ας βγουν λοιπόν οι υπουργοί, η αντιπολίτευση αντάμα με τους φασίστες να το πουν. Ότι κατά βάθος ο λόγος που έχουν ξεσαλώσει, που μπάτσοι σκίζουν το κοράνι -μα τόση πώρωση πια; – που παράνομοι μετανάστες δολοφονούνται από λιμενοφύλακες στη Θεσπρωτία και βρίσκονται σε κωμα στο νοσοκομείο Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης είναι γιατί ΠΡΕΠΕΙ να υπάρχει ένας εσωτερικός εχθρός. Γιατί η συναίνεση απέναντι στις κυρίαρχες επιλογές πρέπει να οικοδομείται κάπου, γιατί η καθημερινή πίεση του μεροκάματου, της ανασφάλειας και του χτυπήματος των δικαιωμάτων πρέπει να εκτονώνεται προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, γιατί πρέπει να μάθουμε ξανά να «σεβόμαστε» και στη συνέχεια να φοβόμαστε την πανταχού παρούσα αστυνομία – και το στρατό σε λίγο: ακόμα περισσότεροι μισθοφόροι, ενώ ο Μπερλουσκόνι έδειξε ήδη το δρόμο της «ασφάλειας», κατεβάζοντας τα τανκς στους δρόμους αν θυμάστε – γιατί πρέπει να χτυπάμε τον πιο αδύναμο, γιατί πρέπει να υπάρχει ο αδύναμος για να λέμε πάλι καλά και να καρφωνόμαστε ακόμα περισσότερο στην τηλεόραση.

..καλά τα χειρότερα έρχονται….

(δείτε κι εδώ)

Όπου αχός προφανώς αναφέρομαι στις αναλύσεις που ακολούθησαν. Και στο κλίμα που προηγήθηκε των εκλογών, εδώ που τα λέμε.Και, κυρίως, στον αχό της εμμένουσας πιεστικής καθημερινότητας.  Σε καμιά περίπτωση η συμμετοχή, ή το αποτέλεσμα δεν είναι τέτοιο που να καλύπτεται από τον πιο πάνω τίτλο. Πάντως, όπως και νά’χει, έγιναν εκλογές , έγινε κάποια ζύμωση, ήρθαν στην επιφάνεια ζητήματα ιδού ένα σεντονάκι για τους χαρμάνηδες των πολιτικών αναλύσεων..

α. Αποχή.

Πότε αποφασίζει κάποιος αποχή; Και τί σημαίνει π.χ. «αποχή»? Είναι λίγο αντίστοιχο ξέρετε με το δόλο στα εγκλήματα. Κάποιος αποφασίζει να σκοτώσει κάποιον: τιμωρείται βαρύτερα αν αποδειχτεί ότι πήρε την απόφαση κάποιο χρονικό διάστημα πριν, εκτέλεσε μια σειρά προπαρασκευαστικών πράξεων και τελικά προχώρησε στην πράξη του με τον πιο σίγουρο – ως προς το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα – τρόπο. Αντίθετα, τα πράματα είναι διαφορετικά αν κάποιος , μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, προκαλούμενος ενδεχομένως από τη συμπεριφορά του θύματος προς το πρόσωπό του, πάρει εν θερμώ μια πέτρα και του σπάσει το κεφάλι. Στην πρώτη περίπτωση ο δράστης είναι αποφασισμένος μέχρι πώρωσης. Στη δεύτερη, θα τα ρίξει στην «κακιά στιγμή»..

Δεν παραλληλίζω με φόνο την αποχή -σιγά. Αν η αποχή άλλαζε κάτι θα ήταν παράνομη, και ΟΤΑΝ επρόκειτο ν’αλλάξει κάτι όντως βγήκε παράνομη, όπως ίσως έτυχε να ακούσετε για τις εκλογές του ’46, που βγαίναν οι συμμορίες κι οι χωροφυλάκοι στα χωριά και τις πόλεις και σου ψάχνανε το εκλογικό βιβλιάριο. Εκείνη η αποχή βέβαια ήταν ψήφος υπέρ του ΚΚΕ. Τούτη η αποχή τί είναι?

Πάντως νομίζω παίζει ένα ρόλο -δεν ξέρω πόσο εύκολα επιβεβαιώνεται κάτι τέτοιο -το πότε αποφάσισε ο άλλος να απόσχει. Για ένα πολύ απλό λόγο: αυτός που από τον Μάρτη, π.χ. αποφάσισε να μην πάει να ψηφίσει ήταν παντελώς αδιάφορος για οποιαδήποτε ζύμωση. Σεκεμε καντάρ. Αν αντιθέτως το αποφάσισε πριν την κάλπη -τα πράγματα είναι ελαφρώς διαφορετικά. Παναπεί ότι όλο και κάτι άκουσε πριν απορρίψει.

Δεν βγάζεις από το παραπάνω ασφαλές συμπέρασμα για κάτι, προς στιγμή. Για να δούμε κάτι άλλο: ποιος φτιάχνει το κλίμα για τις εκλογές;

Ξεκινάμε απ’τα εύκολα: δεν το φτιάχνει το κίνημα. Σίγουρα δεν το έφτιαξε το λαίκό κίνημα σ’ότι έχει να κάνει με τις εκλογές του Ιούνη του ’09.Σίγουρα το έφτιαξε το λαϊκό κίνημα το χειμώνα του 1946.Το κίνημα -το εργατικό λαϊκό κίνημα αυτό που θα φέρει τούμπα τα πράματα, όχι η σκιά που βλέπουν ορισμένοι τον εαυτό τους στον τοίχο – είναι μεν στην Ελλάδα δυνατότερο από αλλού, αλλά αδύναμο για να επιβάλει μιαν ατζέντα καθημερινής πάλης, πολύ δε περισσότερο αδύναμο εν ‘όψει εξουσίας. Περιορίζεται σ’ένα αμυντικό αγώνα, με επιμέρους νίκες μόνο.

  Άρα από θέση ισχύος – όπως φυσιολογικά συμβαίνει σε ‘κανονικές συνθήκες» στον καπιταλισμό -πήγαιναν τα αστικά κόμματα, με τη γενικότερη στρατηγική της α.τ. στη θέση της, και τους επιμέρους σχεδιασμούς τους παρά πόδα το καθένα. Πάρ’τε κάβο μια λεπτομέρεια ακόμα: θυμάστε πότε ανακοίνωσαν τα ευρωψηφοδέλτιά τους ΝΔ και ΠαΣοΚ? Στις 18.5 η ΝΔ,  εκεί γύρω και το ΠαΣοΚ. Τρεις εβδομάδες πριν τις εκλογές. Μέχρι τότε δεν υπήρξε τσιμουδιά -μάλιστα θυμάμαι την Κανέλλη σ’ένα πάνελ γύρω στο Πάσχα να ωρύεται ότι μόνο το ΚΚΕ κι ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν ανακοινώσει ψηφοδέλτιο, δυο μήνες πριν. Μάλιστα, αν θυμάστε για το μεγαλύτερο μέρος του Μάη δεν υπήρχε ούτε συγκέντρωση, ούτε συζήτηση στα διάφορα «πάνελ», ούτε αφίσσες ούτε διαφημίσεις ΤΙΠΟΤΑ από τα μεγάλα κόμματα σχετικά με το θέμα. Άρα μήπως υπήρχε κάποιος «σχεδιασμός» από τα πάνω να πάμε εκλογές λάου -λάου και στο χαλαρό, για να μην τσιτώνεται ο κόσμος, ανοίξει η κουβέντα στους αποκάτω και το ρίξουν κάπου «επικίνδυνα;»

Ίσως και να υπήρξε μια τέτοια σκέψη. Δεν είμαι βέβαιος ότι ήταν αυτή η αιχμή του σχεδιασμού τους  – πάντα το ζητούμενο για τον καπιταλισμό είναι η ενσωμάτωση του λαού στην αστική στρατηγική – ωστόσο προέκυψε ένας απροσδόκητος παράγοντας: η SIEMENS, και όσα γνωστά παρακολουθούμε. Οι διαφυγές, οι ασθένειες, οι συλλήψεις…

Το κλίμα άλλαξε, άρδην που λένε, από το κλείσιμο της βουλής και στη συνέχεια με τις κλιμακούμενες αποκαλύψεις για το σκάνδαλο. Η ΝΔ βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο, και το ΠαΣοΚ γράπωσε την ευκαιρία για να διασύρει τους απατεώνες και να βγει αποφασιστικά μπροστά. Αμέσως άναψε το κλίμα στα κανάλια, στις γειτονιές και στις εφημερίδες. Αμέσως η χαλαρή διαδικασία των ευρωεκλογών μετατράπηκε σε λυσσώδη -ναι. «λυσσώδης» είναι η λέξη -αντιπαράθεση «εθνικού» τύπου εκλογών. Και άρχισε το πετροβόλημα, οι αναπόφευκτες «συνδικαλιές» , η λάσπη και τα επικοινωνιακά κόλπα,  αλλά εδώ ο μέσος πολίτης -τηλεθεατής φρίκαρε εντελώς: όταν τον υποβάλεις ρε δικομματισμέ σε σκωτσέζικο ντους και ενώ τον ξεκινάς από τα «ψηφίζουμε για την ευρώπη» τον καταλήγεις στο «έξω οι κλέφτες», είναι λογικό -λογικό για τον μέσο πολίτη -τηλεθεατή διευκρινίζω – να σε γράψει στ’αρχίδια του. Κι εσένα και τη διαδικασία που του ζητάς να μετάσχει.

Γιατί ο μ- π -τ , δυστυχώς γι’αυτόν, δεν είναι του δρόμου. Δεν είναι του συνδικάτου, δεν θα κάτσει να μελετήσει τις οικονομικές σελίδες των εφημερίδων, δεν θα ψαχτεί στον Μαρξ π.χ. και δυστυχώς η πολιτική του συνείδηση είναι το προϊόν της συνείδησης που οικοδομεί με τους μηχανισμούς του το σύστημα, φιλτραρισμένη στην καθημερινή του εμπειρία. Ήτοι: ξέρει ότι δεν του φτάνουν τα φράγκα, αλλά δεν πιστεύει ότι υπάρχει διέξοδος. Και δεν υπάρχει διέξοδος, πρώτον γιατί… «δεν υπάρχει» (όλοι στην ΕΕ είμαστε κλπ κλπ) και δεύτερον γιατί «όλοι ίδιοι είναι». Δεν μας μονιμοποίησαν και στο δήμο, δεν μας έσβησαν και τα πρόστιμα, δεν πήραν και το μικρό στο μεταπτυχιακό που ήθελε, οπότε..άντε γεια.

Καταλήγω στο ότι ένα υποτονικό κλίμα, στη συγκεκριμένη συγκυρία, για την α.τ. ήταν ο βασικός στόχος, κύρια γιατί γνώριζαν ότι δεν τους συμφέρει -σχεδόν ποτέ δεν τους συμφέρει – να στραφεί η κουβέντα στην καθημερινότητα. Και κουβέντα για την καθημερινότητα κάνει μόνο το ΚΚΕ. Το ΛΑΟΣ μολονότι δίνει τέτοια εντύπωση -από διαφορετική αφετηρία και με άλλους σκοπούς -αν το δείτε καλύτερα ασχολείται μόνο με το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης ( ως θέμα της καθημερινότητας όμως που αφορά μικρό μέρος του συνολικού πληθυσμού) κι αυτό όχι τόσο για λόγους πολιτικής ευφυϊας/ επικοινωνιακούς όσο γιατί είναι βρώμικος ο ρόλος του, και θα φανεί και το επόμενο διάστημα. Το υποτονικό κλίμα ΔΕΝ τους βγήκε, γιατί μέσα σε τόση μπόχα ο ΓΑΠ «μυρίστηκε» ότι μπορεί να ενισχύσει τη θέση του στην κοινωνία και πώλωσε τα πράγματα με τις «βαρβαρότητες» και τα τέτοια, οι άλλοι ρίξαν στο τραπέζι ό,τι -τέλος πάντων… – είχαν και …ο κόσμος που δεν τολμάει, αυτή τη φορά δεν έκανε και τον κόπο. Δεν άκουσε τίποτα -η σχεδόν τίποτα -για τη ζωή του, δυσκολεύεται καθημερινά όλο και περισσότερο να τα φέρει βόλτα και ξαφνικά ακούει ουρλιαχτά στις τηλεοράσεις για κάποιους που «λάδωσαν» και κάποιους που τα «πήραν». Πήγαν παραλία να πάρουν τη δροσιά τους λοιπόν.

β. Αποχή, αριστεροί, «αριστεροί», δεξιοί κλπ.

Μήπως ο όρος μέσος πολίτης τηλεθεατής είναι ελαφρώς ρατσιστικός? Μήπως υπονοούμε εδώ ότι οι υπόλοιποι που πήγαν να ψηφίσουν είναι «καλοί» κι οι άλλοι για τ’ανάθεμα?  Όχι.Σε καμιά περίπτωση δε λέμε κάτι τέτοιο.

Δυστυχώς -επαναλαμβάνω κάτι που για όποιον δρα πολιτικά μέσα στην κοινωνία είναι πασίγνωστο – τηλεθεατές πολίτες υπάρχουν παντού. Σε όλες τις τάξεις. Και ψηφίζουν  -ενίοτε -όλα τα κόμματα. Και τα αριστερά και τα δεξιά, και τον «Κατμαν» και το Γιώργο το Μαργαρίτη.Προφανώς όποιος κατεβάζει τον Κάτμαν επιλέγει να συνδιαλλεχτεί αποκλειστικά με αυτούς τους πολίτες, κολακεύοντας την αδράνειά τους και δικαιολογώντας την με το «όλοι ίδιοι είναι». Και προφανώς όποιος κατεβάζει το Μαργαρίτη επιδιώκει να βγάλει λίγο απ’το γυάλινο κόσμο της τιβι και της κυρίαρχης ιδεολογίας αυτόν τον πολίτη -όσο μπορεί.Όλοι κάνουν το ταμείο τους στο τέλος, και μολονότι το τελικό ταμείο δεν εξαρτάται ακριβώς από την τηλεοπτική εικόνα είναι γεγονός ότι ζητούμενο για να μπει κάποιος σε κίνηση είναι να είναι ο λόγος του πειστικός. Κόντρα σε όλες τις δυσκολίες, προβοκάτσιες, εμπόδια.

Για το ΚΚΕ η μάχη είναι άνιση. Πάντα. Είναι ένα Κόμμα που πήρε τα όπλα, που είχε σε κάποια περίοδο την απόλυτη – και ενισχυμένη -πλειοψηφία μέσα στο λαό, που έχει τη δυνατότητα να επηρρεάζει πολύ περισσότερο κόσμο απ’όσο το ψηφίζει, και είναι το μόνο που μπορεί στις σύγχρονες συνθήκες να γίνει ο πόλος συσπείρωσης σ’ένα κίνημα. Και έγινε, το ’99 με τη Γιουγκοσλαβία ( σπεύδω να διευκρινήσω ότι το ότι το έκανε το Κόμμα το ’99 δε σημαίνει ότι μπορεί να το κάνει συνέχεια: άλλο η ικανότητα να «πιάνεις τη στιγμή», άλλο να είσαι μαζικό κόμμα, κι άλλο η ικανότητα να κινείσαι μαζικά σε μια συγκεκριμένη στιγμή που συνειδητοποιείς ότι εκφράζεις το μαζικό άισθημα.Δυστυχώς, να προσθέσω.). Η τελευταία φορά μέχρι στιγμής που στην Ελλάδα εκατοντάδες χιλιάδες, επί τρεις μήνες -και βάλε – κατέβηκαν στους δρόμους, τα συνθήματα του ΚΚΕ φωνάζονταν από παντού, καλλιτέχνες, εκπομπές κλπ. από τον Κούνδουρο ως το Ρήγα και τους «δυο ξένους» φώναξαν φονιάδες των λαών. Επηρρεάστηκε δηλαδή , έστω για κάποιους μήνες, βαθιά ωστόσο η «κοινή γνώμη».

Στις δοσμένες συνθήκες αυτής της εκλογικής μάχης το ΚΚΕ δεν είχε να ελπίζει σε «αέρα». Όσοι και όσες απ’όσους έδωσαν τη μάχη το έπιασαν αυτό σκύλιασν μέχρι την τελευταία ώρα. Όσοι πίστευαν ότι οι ψηφοφόροι είναι μπετόν και θά’ρθουν μόνοι τους πήραν ένα καλό μάθημα. Γιατί, ναι, και το ΚΚΕ έχει ψηφοφόρους που βλέπουν από μακρυά το κίνημα, και το ΚΚΕ έχει κόσμο συναισθηματικά δεμένο μαζί του -που ενίοτε, πελαγωμένος σ’ένα κλίμα «σκανδάλων», λάσπης και αποκλεισμού θεωρεί μη σημαντικό να πάει να το ψηφίσει.

Δεν συμφωνώ με αναλύσεις που γίνονται περί «Δεκέμβρη» η «επιστροφής του Στάλιν». Πρώτον γιατί όσοι επένδυσαν ( καπέλωσαν καλύτερα) το φόνο του Αλέξη έχασαν  -έως και συνετρίβησαν. Δεύτερον γιατί τα περί σταλινολογίας , ταπεινή μου γνώμη, αφορούσαν και αφορούν πάντα περιπτώσεις ανθρώπων που δεν πρόκειται ποτέ να στηρίξουν τους κομμουνιστές. Είτε απ’τ’αριστερά είτε απ’τα δεξιά.  

( 1500 και πλεόν λέξεις, κι ακόμα είμαι στα μισά. για τους υπολοιπους, λυπάμαι,  εν ευθέτω χρόνω..)

..τό'πιασαν τα συντρόφια στην Ιταλία!

..τό'πιασαν τα συντρόφια στην Ιταλία!