..άσε που παίζει να είναι και άντρας δηλαδή
..άσε που παίζει να είναι και άντρας δηλαδή

Έτσι που λέτε. Μολονότι δεν πιστεύω ότι η αποχή γενικώς είναι συνειδητή πολιτική επιλογή – εκτός αν πρόκειται για κάτι εκβιαστικά διλήμματα δεύτερων γύρων σε εκλογές δήμων κλπ. , που τότε επιβάλλεται συνήθως , κυρίως γιατί πρέπει να δικαιώσεις την πρώτη σου ψήφο ( ..είμαι ΚΚΕ ναι, πώς το καταλάβατε; ) – λέω σ’αυτές τις εκλογές να μην μπω στη διαδικασία.

Βεβαίως θα απογοητευτεί μια σειρά κόσμος. Οι καλοί δημοσιογράφοι του Βήματος, του Έθνους και της Ελευθεροτυπίας κατ’αρχήν που εδώ και κάμποσους μήνες μας λένε ότι είναι σπουδαίος ο Ομπάμα και θα αλλάξει τα πράγματα για τους Αμερικάνους και για τον κόσμο ολόκληρο. Έπειτα, τα «αλάνια» της τηλεόρασης – σοβαροί κι ασόβαροι -που μας δείχνουν εικόνες από την προεκλογική δραστηριότητα των δυο υποψηφίων Προέδρων μας , καλύπτουν περιοδείες, μας γνωστοποιούν τις «κρίσιμες» περιφέρειες για κάθε καντιντέϊτ, μας παρουσιάζουν τις γυναίκες τους , δείχνουν  «ευτράπελα» (..μα, τρελό γέλιο πρέπει να ρίχνουν οι Αμερικάνοι τί να λέμε τώρα…) και γενικώς they keep us up to date  – όπως θα έλεγαν και στη διάλεκτο της Washington – με ό,τι συμβαίνει.
Θα απογοητευτούν οι καλοί διανοούμενοι – τους διάβασα το Σάββατο στην Ελευθεροτυπία κι αυτούς – που βάζουν όλοι τα γυαλάκια τους, τα «ταλαιπωρημένα» σακάκια τους και με το «αριστερό» τους ύφος  επιχειρηματολογούν – ΠΑΝΤΑ με επιχειρήματα μιλάνε τα άτομα – ότι ο πρώτος μαύρος Πρόεδρος των ΗΠΑ είναι περίπου η έλευση του Μεσσία , ένεκα που θα «διορθωθούν» όλα τα «κακώς κείμενα» της «καταστροφικής» Bush administration και η Αμερική θα γίνει ξανά φιλική απέναντι στους υπηκόους της.
Είναι, το αναγνωρίζω, επικίνδυνη η στάση μου. Μπορεί το παλιρροϊκό κύμα της σύγχρονης αριστεράς – εάν ο μη γένοιτο δηλαδή πολλοί σκέφτονται σαν κι εμένα – να υπονομευθεί από τέτοιους εξυπνακισμούς κι ανευθυνότητες και η μαύρη δεξιά να εξακολουθήσει για άλλα τέσσερα χρόνια να λυμαίνεται τα πράγματα. Αντικειμενικά δηλαδή φέρομαι σαν αριστερός ψάλτης της δεξιάς – το ομολογώ με συντριβή. Αλλά, αν  είναι ο Ομπάμα να κάνει την επανάσταση χαλάλι.Εξάλλου η «Ελευθεροτυπία» ως γνωστόν για την επανάσταση τα ξέρει όλα καλύτερα από όλους , κάτι καλύτερο θα ξέρει κι από μένα δηλαδή, το ότι έχει αφοσιωθεί να μας πλασάρει τις «θέσεις» του δεν είναι κάτι που παραβλέπεται. Εξάλλου νυν συντάκτες της (και του Βήματος, και της Καθημερινής) κάποτε ρίχναν κόκκινα αυγά στην Αμερικάνικη πρεσβεία – και ο Κλίντον κάποτε κάπνιζε χασίς, κι ο Ομπάμα προφανώς κάποτε θα κατέβηκε σε καμιά πορεία. Με την επανάσταση και τότε, με την επανάσταση και τώρα.  
Όχι απορίες δεν έχω. Προφανώς και ΟΛΟΥΣ μας αφορούν οι εκλογές. Τό’πε ο Ομπάμα: θα ενισχύσει τους φτωχούς (μεγάλες καργιόλες αυτοί οι φτωχοί όλα για εκείνους γίνονται σ’αυτή τη ζωή). Οι πλούσιοι το μπούλο, φτάνει πια με τη δεξιά εκεί πέρα που τους πλουτίζει διαρκώς. Άσε που αυτή η Σάρα Πέηλιν (Πάλιν..) είναι και άσχετη: όπως είδα στη ΝΕΤ ήτανε λέει κυβερνήτης στην Αλάσκα και είπε όταν τη ρώτησε ένα τζιμάνι δημοσιογραφος , πως αυτή της η εμπειρία θα της είναι πολύ χρήσιμη ως αντιπρόεδρος του ΜακΚέιν. Γιατί η Αλάσκα είναι κοντά στη Ρωσία , άρα η θητεία της εκεί είχε ΚΟΛΟΣΣΙΑΙΑ διπλωματική σημασία – αυτοί οι Ρώσοι είναι κομμουνιστές πατενταρισμένοι , μόνο ο Γκορμπατσόφ ήταν πολιτισμένος δεν θυμάστε που στο Ρόκυ 4 χειροκροτούσε το Σταλόνε που είχε λιώσει κειπέρα το γομάρι το Ντράγκο;
 Κι ένας άλλος, ακόμα πιο μάγκας, πήγε λέει στην Αλάσκα και ρώτησε ένα Εσκιμώο εκεί αν γνωρίζει για τους διπλωματικούς χειρισμούς της κυρίας -μια και η Αλάσκα συνορεύει με τους Ρώσους στον παγκόσμιο άτλαντα λέμε – κι είπε ο Εσκιμώος «μπα μωρέ..»..
Ξεμπροστιάστηκε θέλω να πω η κακαρέτζα η δεξά όχι παίζουμε.    
Πάντως να ψηφίσω ΔΕΝ πάω. Διότι μπορεί ΕΜΕΙΣ,  οι κάτοικοι της 51ης Πολιτείας των ΗΠΑ να έχουμε κάθε δικαίωμα – και υποχρέωση -να ενημερωνόμαστε για την πολιτική των ΗΠΑ, για τα τεκταινόμενα του προεκλογικού αγώνα, να ψωνίζουμε αμερικάνικα, να σφυρίζουμε αμερικάνικα, να τρώμε αμερικάνικα, να συντηρούμε στρατό που να δουλεύει για τα αμερικάνικα , να είμαστε περήφανοι που μας γλύτωσαν τα αμερικάνικα (αεροπλάνα) το ’49 στο Γράμμο, να έχουμε ανθύπατους βγαλμένους από αμερικάνικα πανεπιστήμια , και να κλαίμε μαζί με το Ρόκυ (και το Τζόν Ράμπο επίσης) αλλά ΔΕΝ έχουμε δικαίωμα ψήφου. Και εδώ, νομίζω, οι φίλοι της Ελευθεροτυπίας, του Βήματος, του Έθνους κλπ. δεν στέκονται καλά: τόσα κινήματα υπάρχουν χάθηκε να μπουνε μπροστά δηλαδή για να κατακτήσουμε κι εμείς το δικαίωμα ψήφου στις Πρεζιντένσιαλ Ελέξιονς;Σε πηγάδι κατουρήσαμε να πούμε, η επειδή διαδηλώνουμε καμιά φορά στην Αμερικάνικη Πρεσβεία μας εκδικούνται;
 Εξάλλου, η συμμετοχή σε πορεία στην αμερικάνικη πρεσβεία κάτω από τα «σωστά» λάβαρα (ή τις σωστές κουκούλες) είναι εγγύηση επαγγελματικής επιτυχίας  – το παράδειγμα των αρθρογράφων το επιβεβαιώνει αυτό.
Αποχή λοιπόν ως ένδειξη διαμαρτυρίας – και ως αναγκαία πράξη αυτοπροστασίας. Από τα κοπρόσκυλα.
(New Model Army – 51st State )