αυτά που πετάνε γύρω τί είναι ρε σεις;

αυτά που πετάνε γύρω τί είναι ρε σεις;

Ειλικρινά σας μιλάω, σ/φοι και φίλοι άμα δεν έχετε ακούσει τον Jonathan Richman, ως περίπτωση έστω, έχετε χάσει ένα μεγάλο -ή και μικρό -μέρος της ζωής σας αγνοώντας μια πολύ βασική πλευρά αυτής (εμ…της ζωής): διότι αγαπητέ φίλε Τέλη οφείλεις να γνωρίζεις ότι ζούμε στην εποχή της τσίτας, του τρεξίματος, του ντεμέκ και του δήθεν, της μούρης και του μουροπουλήματος, επίσης του μυαλοπωλήματος και εν γένει μια γενικότερη ανοησία, χωρίς νόημα άμα το καλοσκεφτείς και με τα δυο πόδια σ’ένα παπούτσι παράλληλα -ένεκα που κατά τα άλλα,  αν υπάρχουν τα φράγκα όλα λύνονται όπως λέει κι ο πατέρας μου, μόνο που πρώτον ο πατέρας μου μεγάλωσε σε μια εποχή που είχε νόημα γενικώς κι άμα κατέβαινες σε καμιά διαδήλωση ο μπάτσος πίστευε ότι μπορούσες και να ρίξεις το κράτος, και σε πλάκωνε δικηολογημένα δηλαδή, και δεύτερον διότι εκτός και έχεις πατέρα δισεκατομμυριούχο, που ούτε εγώ ούτε κι ο δικός μου ο πατέρας έχουμε όπως πολύ καλά γνωρίζει εξάλλου ο φαδερ, πρέπει ν’αρχίσεις να τρέχεις για να μπεις με τα μπούνια στους ρυθμούς της τσίτας, του τρεξίματος, του ντεμέκ και του δήθεν, της μούρης και του μουροπουλήματος, επίσης του μυαλοπωλήματος και εν γένει όλης αυτής της σαχλαμάρας. Οπότε και πάλι θ’αγνοείς αυτή τη βασική πλευρά της ζωής που είναι η χαλαρότητα. Η οποία επειδή είναι σπάνια -όχι σαν στιγμή αλλά σαν κατάσταση -γι’αυτό και το λόγο είναι πολύτιμη. Θα έπρεπε τους χαλαρούς τύπους να τους προστατεύουνε με συνθήκες Ramsar ξερωγώ, οι αργυροπελεκάνοι των μεγαλουπόλεων του 21ου αιώνα ή κάτι τέτοιο. Έστω να τους σερβίρουν τζάμπα στα μπαρ.

Για την ώρα το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να γράφεις παραληρηματικά μινι-αυτοψυχογραφήματα σε βλογς και να ποστάρεις βιντεο ελπίζοντας ότι κάποιος ή κάποια θα πιάσει το νόημα.

Κατά τα άλλα κι εγώ πήγα χτες στο μαγαζί που πήγε ο Jonathan και το άσμα με καλύπτει απόλυτα.

Τσιου