Έγιναν λοιπόν και οι εκλογές για την ανάδειξη νέας ηγεσίας στο ΠαΣοΚ….

Πώς διαμορφώνονται τα κόζια πλέον; Πήρε χοντρό μπούλο ο… εμ, χοντρός; «Σάρωσε» ο γιός του ήλιου; Θα γυρίσει στην ποίηση ο Σκανδαλίδης; Στ’αλήθεια δεν ήταν στις λίστες των μελών του Κινήματος ο Κίμων; Πόσοι ψήφισαν τελικά στην πραγματικότητα; Και τέλος..πώς γέρασε έτσι η Μάργκαρετ; ( και γιατί δεν μας έδειξαν καθόλου την Εύα δηλαδή; να αρρωστήσουμε χειρότερα θέλουν;)

Κωλοψήνεσαι φίλε και σύντροφε, τεμπελχανά ματάκια των blog, αρειμάνιε κυνηγέ της αλήθειας κι εσύ επίσης Αλέκο που αγαπάς τα μπλογκς και το «κίνημά» τους (μπουαχαχαχαχαχα)  και του φοράς το εμπριμέ καπέλο του ΣΥΡΙΖΑ.

Αφού κλίκαρες εδώ πάνου φίλος θα την ακούσεις…Έτσι πάν’ αυτά….

Λοιπόν, να τα πάρουμε ένα ένα. Κατ’αρχήν για τη συμμετοχή, που κατά τη γνώμη μου είναι το μόνο προς τα έξω πολιτικό διακύβευμα κάποιας σημασίας. Ας μην ξεχνιόμαστε όλοι καλούσαν το λαό του ΠαΣοΚ σε συμμετοχή στις εκλογές, για προφανείς λόγους: συσπείρωσης βέβαια, αλλά και για να μετρήσουν το βεληνεκές της όποιας προσπάθειας του όποιου νικητή να σπρώξει τα ΠαΣοΚικά, και τα άλλα τα χοντρά, τα καθεαυτό πολιτικά, τα περί αστικής στρατηγικής και προτεραιοτήτων που λέγαμε, πράγματα στην όποια κατεύθυνση. Κι όταν λέω όλοι εννοώ όλοι: ακόμα κι ο Ρουμελιώτης της «Χ» καλούσε όσους ψήφισαν ΠαΣοΚ στις τελευταίες εκλογές να παν να ψηφίσουν για την ηγεσία τους. (καλά, η δε «Χ» προσέφερε ένθετο λέει και τον Κώδικα δεοντολογίας του ΠαΣοΚ, μην παν τα γίδια αδιάβαστα τίποτα..).

Για να δούμε λοιπόν, ποιο νούμερο συμμετοχής θα ήταν «καλό»; Δυνάμει των αποτελεσμάτων του Υπουργείου Εσωτερικών στις 16.9.2007 το ψηφοδέλτιο του ΠαΣοΚ τίμησαν  2,727,853 Έλληνες πολίτες. Δατς ε λοτ. Είναι δυνατό να ψηφίσουν για αρχηγό του ΠαΣοΚ όλοι αυτοί; Κομματάκι δύσκολο ούτως ή άλλως. Όχι ακατόρθωτο βέβαια, διότι φίλε μου αν υπάρχει έρωτας όλα γίνονται.

Μα το ότι δεν υπάρχει έρωτας το ξέρουμε.Και το ξέρουν κι αυτοί. ‘Αρα το να ανεβάζεις τον πήχη «ουκ ανδρός σοφού», πόσω μάλλον ΠαΣΟΚανδρός που χίλιαδυο μπορεί νά’ ναι μόνο μαλάκες δεν είναι -μην ξεχνάς κυβέρνησαν από το ’81 ίσαμε δώ 8 + 11 = 19 χρόνια, κι άλλους 3 μήνες με την Οικουμενική (ψήφισαν και τους νόμους της συγκυβέρνησης ΝΔ – ενιαίου ΣΥΝ το ’89, έτσι για να τα λέμε όλα). Οπότε τον κατέβασαν τον πήχη λέει στο 1,000,000. Βέβαια το ένα μύριο στα   2,727,853 είναι ένα ποσοστό της τάξης του 36,65%. Ψιλομικρό το κόβω, παραδέχομαι όμως ότι δεν είναι κι έυκολα ορισμένα πράγματα. Άσε δε που ένα εκατομμύριο κάνει συγκλονιστικά πρωτοσέλιδα, n’est pas?

Και πόσοι πήγαν τελικά; Βλέπω σήμερα πρωτοσέλιδο στο Έθνος (ή τα Νέα) «800.000 στις κάλπες». Αν πήγαν τόσοι τότε το ποσοστό τους επί των ψηφοφόρων του ΠαΣοΚ είναι 29,3%. Μικρότερο κι από το ποσοστό όσων ήθελαν βασιλιά στην Ελλάδα το 1974. Είναι όμως τόσοι; Αντιγράφω από το «in.gr» ώρα 11.41 π.μ. Δευτέρα 12.11.2007: » Βάσει του 46% των εκλογικών τμημάτων στην Επικράτεια, ο Γ.Παπανδρέου προηγείται με 59,7%, ο Ευάγγελος Βενιζέλος συγκεντρώνει 34,02% και ο Κώστας Σκανδαλίδης 6,3%. Συνολικά, στο 46% των εκλογικών τμημάτων αντιστοιχούν 331.743 ψήφοι

Μούμπλε μούμπλε….Στα 100 είναι 46 στα πόσα είναι 331.743; Απλή μέθοδος των τριών διαιρείς το 331.743 με το 46, πολλαπλασιάζεις με 100 ίσον 721,180 και κάτι δεκαδικά, σβήσε τα δεκαδικά, το νούμερό σου είναι γύρω στις 720,000. Να βάλουμε κι ένα ποσοστό να μην είναι ακριβώς τα νούμερα αυτά; (Δηλαδή, η αναλογία ψηφοφόρων εκλογικών τμημάτων δεν είναι κι απόλυτα ακριβής. Μπορεί στο υπόλοιπο 54% να αντιστοιχεί μεγαλύτερος ή μικρότερος αριθμός ψηφισάντων). Ωραία, άντε να ανέβει στις 750,000. Ή να πέσει κάτω από 700,000 -διότι αν είναι ήδη ενσωματωμένες περιφέρειες μαζικές όπως οι της Αθήνας, της Κεντρικής Μακεδονίας – Σαλλλόνικα – και η Πάτρα μάλλον τα νούμερα προς τα κάτω θά’ ναι…

Για να μη στεναχωρώ τους ΠαΣοΚους πέρνω το , αυθαίρετο, παραπάνω νούμερο.721,180 στα 2,727,853 μας βγάζει 26,43%. Ο ένας στους τέσσερις που ψήφισαν το ΠαΣοΚ πριν δυο μήνες πήγε να ψηφίσει για νέο αρχηγό..Είναι καλό αυτό; Μπα…

Το πρόβλημά τους, επικοινωνιακά,  είναι βασικά ότι μιλούσαν για ένα εκατομμύριο κλπ κλπ. Προσπάθησαν να νομιμοποιήσουν το νέο αρχηγό μέσα από διαδικασίες «ανοίγματος στην κοινωνία» – όπως να πούμε ο Κόκκαλης εξουδετέρωσε τους οργανωμένους κάνοντας μαζικές εγγραφές στο γάβρο -, βάλαν στόχο ένα γενικά αξιοπρεπές νούμερο (με πολλά ναι μεν αλλά αν με ρωτάτε, μα η γνώμη μου μικρή σημασία έχει ) αλλά δεν μέτρησαν το πραγματικό μέγεθος της απήχησής τους στην κοινωνία. Που είναι αυτό, για να επαναλάβω: η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων τους ΑΔΙΑΦΟΡΗΣΕ για τη διαδικασία, γιατί, προφανώς, έκρινε ότι με όποιον και να είναι επάνω το ΠαΣΟΚ δεν του λέει δα και πολλά πράγματα…

Επιβεβαιώνεται κι έτσι δηλαδή, αυτό που είπαμε, και λέγεται, ότι το πρόβλημα του ΠαΣΟΚ είναι πολιτικό. Δεν εμπνέει.Γιατί μεταξύ μας, αν έβγαινε ο ΓΑΠ με 50,3% σε συμμετοχή 2,000,000 η κατάσταση θα ήταν ποοοολύ διαφορετική. Ο ένας στους 5 πολίτες της χώρας θά’χε πάει να διαλέξει αυτόν που πιστεύει ότι θα βγεί πρωθυπουργός, άρα ο ένας στους 5 θά ‘χε στριμωχτεί στην μια εκδοχή διαχείρισης της κυρίαρχης πολιτικής. Ενώ τώρα; Ο ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους του ΠαΣοΚ πήγε να το ρίξει, και μπήκε στην στρούγκα . Κι απ’όλους αυτούς μετρήστε: συνδικαλιστές και υπαλλήλους ΔΕΚΟ, υπαλλήλους Υπουργείων και ΟΤΑ, δημάρχους παραδημάρχους, βουλευτές – πολιτευτές, τους στρατούς του κάθε Γκόρτσου ανά την επικράτεια, τη Μιλένα ( πολύ δυνατή η Μιλένα παίδες! Ξεχωρίζει στο πλήθος τέλος!).Κόσμος δηλαδή που ζει για νά’ ναι στη στρούγκα.

Ωραία το πολιτικό το επιβεβαιώσαμε. Δεν τραβάει το ΠαΣοΚ… Κατά τα άλλα;

Αναμενόμενο να νικήσει ο ΓΑΠ. Αλλά τώρα όχι δα ότι σάρωσε. Διότι εδώ δεν είναι εθνικές εκλογές. Στο γήπεδό σου παίζεις. Και μολονότι έχεις τα κλειδιά και την ιστορία μαζί σου, μολονότι έχεις στό πλευρό σου την «ιστορική» ηγεσία και στελέχη αγαπητά στους κομματικούς ( και πολλά από αυτά μισητά στους κανονικούς ανθρώπους, μόνο «Πολυζωγόπουλος» να πω αρκεί..) ο άλλος μάζεψε 34,02%. Που σημαίνει ότι, μολονότι ξεκίνησε με δυσκολότερους όρους – διότι αλλιώς στήνεις μηχανισμό σαν αρχηγός κι αλλιώς σαν διεκδικητής αρχηγίας – κατάφερε να τον ψηφίσει ο 1/3 (και κάτι ψηλά). Αν είχε δε ο Β. και καμμιά σοβαρότερη συμμαχία στη Νότια Ελλάδα μπορεί και να το έφερνε τούμπα το κόλπο. Θα μου πείς ναι αλλά ο Β. είχε μαζί του το Λαμπράκη…

Αυτό το point  το παίρνει ο ΓΑΠ. Αν μη τί άλλο κράτησε το κόμμα κόντρα στα πρωτόγνωρα εχθρικά γι’αυτόν ΜΜΕ. Άνοιξε γραμμάτια βέβαια μαζί τους – μίλησε για «εκλεκτούς συγκροτημάτων» και τέτοια. Κάτι που ισχύει αλλά από τα ίδια συγκροτήματα θα ζητιανεύει πλάτες από σήμερα, έτσι; Άσε που ο ΓΑΠ έχει κι άλλα προβλήματα στο κεφάλι του. Η Διαμαντοπούλου , μεγάλη ψωνάρα ποιος της είπε ότι μοιάζει τη Segolin ήθελα νά ‘ξερα άσε που η Γαλλίδα έχασε πανηγυρικά τις εκλογές, του λέει είσαι υπό προθεσμία ενώ το ίδιο του πε , «τοις Λαμπράκεων ρήμασι πειθόμενος» και ο Ευθυμίου,πιο μουλωχτά βέβαια, που μοίραζε λέει κείμενο για την επανίδρυση του ΠαΣΟΚ. Δηλαδή ο ΓΑΠ θα πρέπει τώρα ή να προχωρήσει το κόμμα του με τον Παναγιωτακόπουλο, το Χυτήρη και τέτοιους ή να αρχίσει τα κομπρεμί και τις συμμαχίες με όσους του δίνουν προθεσμία..

Δύσκολα την έχει ο τύπος. Ενώ ο άλλος ήδη μετράει ένα 34% – σε όσους ενδιαφέρονται έστω – κι ακόμα περισσότερο στην κοινωνία, που το κομμάτι της που δεν εγκαταλείπει πολιτικά το ΠαΣοΚ δείχνει αδιάφορο για συγκρούσεις καρέκλας, γι»αδειανά πουκάμισα» που λένε..

Αυτά. Κρατήστε ότι η συμμετοχή ήταν μικρή, ότι η ανάκαμψη του ΠαΣοΚ προβλέπεται δύσκολη (τί θα κάνει δηλαδή; το κουτί με τα σπίρτα θα βρεί;), ότι ακόμα περισσότεροι απ’ό,τι πριν ψάχνονται. Και τα γνωστά ψάχ’τε να βρεθείτε με τους κομμουνιστές να δείτε πως μπορούμε να βάλουμε καμιά πλάτη στην κατάσταση..